Każda Eucharystia jest modlitwą za żywych i umarłych, ponieważ zgodnie z naszą wiarą zmarli żyją nadal, zmieniając tylko sposób bytowania. Dlatego też kapłan odprawiający Mszę Świętą za parafian ofiaruje swą modlitwę zarówno za tych żyjących na ziemi, jak i tych cierpiących w czyśćcu.

Dla pierwszych wyprasza błogosławieństwo Boże i potrzebne łaski, dla drugich błaga o życie wieczne w niebie.
Podczas Mszy Świętej Chrystus Pan jest rzeczywiście obecny:

• w zgromadzeniu zebranym w Jego imię, aby sprawować Eucharystię zgodnie z obietnicą: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” ,

• w osobie szafarza, celebransa Mszy Świętej,

• w swoim Słowie, bo gdy czyta się Pismo Święte, sam Bóg mówi do nas,

• w sposób substancjalny i trwały pod postaciami eucharystycznymi.

Gdy lud się zgromadzi, kapłan z usługującymi, ubrani w szaty liturgiczne, udają się do ołtarza. W czasie procesji wykonuje się antyfonę na wejście albo śpiewa się odpowiednią pieśń.


Procesja” (od łac. procedere) ma charakter wspólnotowy. Wyraża ona duchową podróż - jest rodzajem świętej wędrówki, podróży w kierunku ziemi obiecanej, wejścia do sanktuarium, do obrzędu wtajemniczenia. Odpowiednio zorganizowana procesja wejścia ma następującą symbolikę: krzyż jest znakiem przychodzącego Chrystusa, księga Ewangelii zawiera Jego słowo, kapłan jest Jego „ręką”, płonące świece mówią o Nim jako o Światłości, a kadzielnica zachęca do wielbienia Go.


Po przybyciu do ołtarza kapłan i usługujący oddają mu należną cześć przez głęboki pokłon. Jeżeli w prezbiterium jest tabernakulum z Najświętszym Sakramentem, przyklękają.

Krzyż, jeśli go niesiono w procesji, umieszcza się przy ołtarzu lub w innym stosownym miejscu. Natomiast świeczniki, które nieśli ministranci, stawia się w pobliżu ołtarza. Księgę Ewangelii kładzie się na ołtarzu.
Pozdrowienie ołtarza dokonuje się przez trzy akty czci: pokłon, ucałowanie i okadzenie. Następnie kapłan udaje się na miejsce przewodniczenia.

A czym się okadza?

 

     

 

Trybularz, popularnie zwanym kadzidłem, w którym spala sie mirrę

Nieodłacznym naczyniem trybularza jest Łódka (nawikula), w którym przechowuje się mirrę.

 

 Po skończeniu śpiewu na wejście kapłan i wierni, stojąc, czynią znak krzyża.

 

Przezegnanie się

 

Każda liturgia rozpoczyna się znakiem naszego zbawienia. To niejako naznaczenie się Chrystusem. To gest oddania się Mu. Dotykanie czoła, piersi i ramion oznacza: „Jestem, Jezu, cały Twój. Twoje są moje myśli, Twoje jest moje serce, Twoje są moje gotowe do pracy ramiona. Cały oddaję się Tobie. Jestem do Twojej dyspozycji”.

 Pan z Wami

 

postawa otwarte ręce

 

Kapłan przez pozdrowienie oznajmia obecność Chrystusa. Odpowiedź ludu: „I z duchem twoim”, wyraża życzenie wobec kapłana, by Pan był z jego duchem. Przez „ducha” rozumie się tu Ducha Świętego działającego w kapłanie. Pozdrowienie kapłana i odpowiedź ludu podkreśla także misterium zgromadzonego Kościoła.

Kapłan, diakon albo odpowiednio przygotowany ministrant może w bardzo zwięzłych słowach wprowadzić wiernych w liturgię dnia.

Jeżeli w wyjątkowych okolicznościach wprowadzenie jest dłuższe, można polecić wiernym, aby usiedli.
Jeżeli nie wykonano śpiewu na wejście ani nie recytowano antyfony, kapłan odczytuje ją po pozdrowieniu.

 

Akt pokuty

Jeżeli jest to przewidziane, śpiewa się lub odmawia hymn Chwała na wysokości Bogu. Hymn może rozpocząć kapłan albo śpiewacy, albo wszyscy obecni.
Gloria jest starożytnym hymnem wielbiącym. Pierwsza jego część zaczerpnięta jest ze śpiewu anielskiego i zawiera uwielbienie Trójjedynego Boga. Druga część to hymn na cześć Chrystusa.

 

Kolekta

Po skończeniu hymnu kapłan ze złożonymi rękami wypowiada słowa kolekty.

 

postawa stojąca

Określa się tę modlitwę jako zbiór cichych modlitw. „Kapłan wzywa lud do modlitwy; wszyscy razem z kapłanem trwają przez chwilę w milczeniu, aby uświadomić sobie, że stoją w obecności Boga, i by w modlitwie osobistej wypowiedzieć swoje prośby. Po czym kapłan odmawia modlitwę”. W każdej kolekcie wyróżniamy: inwokację skierowaną do Boga, uzasadnienie prośby często ze wzmianką o obchodzonym misterium, samą prośbę i dłuższe zakończenie.

 

 

 

 

 Przy opracowaniu wykorzystano materiały z książki Powróćmy na Eucharystię ks. Leszka Smolińskiego: 

 


Porządek Mszy Św.

 

Niedziela

07.30

9.00 (Grotowice)
11.00 (rodzinna)
18.00

Poniedziałek 18.00
Wtorek 18.00
Środa 8.00
Czwartek 18.00 (szkolna)
Piątek 18.00
Sobota 8:00
17.00 (Grotowice)

 

 W niektórych okresach roku litugicznego, wybrane dni świąteczne i uroczystości oraz w związku z innymi nietypowymi sytuacjami powyższy stały plan liturgii może ulec zmianie. 
Informacje na ten temat umieszczane są w planie intencji oraz ogłoszeniach na konkretny tydzień 
(proszę sprawdzać w zakładce aktualności).


Okazja do spowiedzi codziennie ok. 15 minut przed każdą Mszą Św.