Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: "Dokąd idziesz?". Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście, bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was... A jeżeli odejdę, poślę Go do was... Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca

 

Garofalo: Wniebowstąpienie Chrystusa

 

Po swym zmartwychwstaniu Chrystus ukazywał się uczniom, zaś czterdziestego dnia na ich oczach wzniósł się do nieba z Góry Oliwnej.

Określenie "Wniebowstąpienie Pańskie" pochodzi z opisu, przekazanego przez św. Łukasza w Dziejach Apostolskich (Dz 1, 9-11). Ewangeliści piszą o tym fakcie niewiele. Mateusz w ogóle nie mówi o wniebowstąpieniu, Marek wspomina lakonicznie: "Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba" (Mk 16, 19). Jan wzmiankuje w formie przepowiedni. Miejscem wniebowstąpienia Jezusa była Góra Oliwna. Z tej góry, gdzie rozpoczęła się męka Chrystusa, wzięła początek także Jego chwała. Jezus polecił Apostołom, aby nie odchodzili z Jerozolimy, lecz by oczekiwali spełnienia obietnicy zesłania Ducha Świętego (por. Dz 1, 4-5). Po powrocie do Jerozolimy Apostołowie "trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego" (Dz 1, 14).

Pan Jezus tajemnicą swojego Wniebowstąpienia żył na długo przed jej dokonaniem się. Przy Ostatniej Wieczerzy wprost zapowiada swoje odejście do niebieskiego Ojca:

 

Jezus, widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował... wiedząc, że... od Boga wyszedł i do Boga idzie (J 13, 1. 3)

 

 

 

Przy opracowaniu wykorzystano materiały ze strony www.brewiarz.pl

Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

bukiet r

 

Wszystkim naszym MAMOM,

Mamciom, Mamusiom, Mamuśkom

życzymy dużo zdrowia, radości,

Bożej  Miłości, opieki Matki Bożej

i oczywiście grzecznych dzieci...

 

 

ChomikImageaspx

 

 

 

Pamiętajmy też o naszej Matce Bożej, która też jest naszą Matką

 

Dlatego przypominamy, że dzisiaj o godzinie 18:00 w kościele parafialnym 

Msza  za nasze żyjące i zmarłe Mamy 

 

 

ornament 2019452 1280

Uroczystość beatyfikacyjna Pauliny Jaricot (1799–1862) odbędzie się w Lyonie 22 maja 2022 r., powiedział Gaëtan Boucharlat de Chazotte, sekretarz generalny Papieskich Dzieł Misyjnych we Francji w nagraniu opublikowanym 4 października 2021 roku. Papież Franciszek przekazał mu tę wiadomość podczas zgromadzenia ogólnego Papieskich Dzieł Misyjnych, które odbyło się w Rzymie w dniach 1–3 października.

Mszy św. beatyfikacyjnej przewodniczył kardynał Luis Antonio Tagle, prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, z którą związane są Papieskie Dzieła Misyjne.

Proces kanonizacyjny Pauliny Jaricot rozpoczął Pius XI w 1926 r. Do uznania heroiczności jej cnót doprowadził Jan XXIII w 1963 r. Natomiast 27 maja 2020 r. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła z upoważnienia Ojca Świętego dekret o cudzie za jej wstawiennictwem.

 

 

 

Paulina Jaricot urodziła się 22 lipca 1799 r. w Lyonie we Francji, jako córka bogatego przemysłowca. W rodzinie otrzymała staranne wychowanie religijne. W wieku 17 lat podjęła prosty sposób życia i zapragnęła służyć Bogu. Złożyła prywatny ślub czystości. Zaczęła odwiedzać biedne lyońskie rodziny, rozdając im jałmużnę. Gorąco kochała Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie i z gronem dziewcząt w swoim wieku założyła Stowarzyszenie Wynagrodzicielek Najświętszego Serca Pana Jezusa. Codziennie adorowały one Jezusa Eucharystycznego.

Z korespondencji ze swoim bratem, uczącym się w seminarium duchownym w Paryżu, i z listów misjonarzy Paulina dowiedziała się o niezwykle trudnej sytuacji finansowej na misjach i tragicznej sytuacji dzieci w Chinach, które umierały z głodu. Myśl ta nie dawała jej spokoju. Jaricot zaczęła więc szukać pomocy. Wtedy właśnie ujawnił się jej geniusz organizacyjny. Utworzyła koła, w które chętnie zaangażowały się robotnice zakładu przemysłowego, odkładając drobne sumy z tygodniowych zarobków. Z dziesiątek kół wyłaniały się nowe koła i rosły w setki, tworząc fundusz na działalność misyjną Kościoła i rozkrzewiając wiarę.

Kiedy Paulina miała 23 lata, jej Dzieło, już w pełnym rozkwicie, przeszło pod zarząd Specjalnej Rady i wówczas podjęła inną, duchową formę wspierania Dzieła. Otoczyła je modlitwą różańcową. W ten sposób powstał Żywy Różaniec.

Dziełu modlitewnemu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz generał Zakonu Dominikanów, który w 1836 r. przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do dominikańskiej Rodziny Różańcowej. Papież Grzegorz XVI wydał breve aprobujące stowarzyszenie. Objęło ono najpierw Lyon, potem całą Francję, a wreszcie inne kraje. Róże Różańcowe istnieją w parafiach na całym świecie do dziś, obejmując modlitwą miesięczne intencje misyjne, które papież wyznacza na każdy rok.

Tymczasem wobec pogarszającej się sytuacji społecznej we Francji Paulina zaczęła szukać systemu rozwiązania problemu zubożałych rodzin robotniczych. Cały swój majątek zainwestowała w budowę gmachu, który miał być idealnym ośrodkiem przemysłowym, gdzie robotnicy z rodzinami mieli cieszyć się pracą roztropnie kierowaną i sprawiedliwie wynagradzaną. Inwestycja upadła wskutek oszustwa nieuczciwych ludzi. Paulina do końca życia spłacała długi, pogrążona w ubóstwie, chorobie i całkowitym opuszczeniu.

Odeszła do Boga 9 stycznia 1862 roku ze słowami: „Boże mój, wybacz im i obdarz błogosławieństwem, na miarę cierpień, jakie mi zadali”. Założone przez Paulinę Jaricot Dzieło Rozkrzewiania Wiary już po trzech latach liczyło 2 tys. członków. Od 1922 r. ma ono status Dzieł Papieskich; dzisiaj obecne jest w 144 krajach całego świata. Natomiast koła Żywego Różańca po kilku latach działania liczyły ponad milion uczestników. Choć Paulina uważała się tylko „za zapałkę wzniecającą ogień”, to jednak stała się założycielką jednego z największych misyjnych dzieł w Kościele.

 

Ptrzy opracowaniu wykorzystano materiały ze strony www.diecezja.kielce.pl

 

Jest to wspomnienie pierwszego ukazania się Maryi Panny trojgu pastuszkom w Fatimie w Portugali w 1917 roku.

 

Plakat Religijny wzór 076. Matka Boska Fatimska

 

 

Wizjonerami było troje spokrewnionych ze sobą dzieci: Łucja, Franciszek i Hiacynta.

Najmłodsze z nich nie potrafiło zachować sekretu i dlatego podczas kolejnych objawień gromadziły się liczne tłumy, dzieci zaś zostały aresztowane przez władze. Wszystko to nie przeszkodziło Matce Bożej ukazywać się nadal (łącznie sześć razy) i dokonywać cudów.

W czasie ostatniego objawienia, 13 października, Maryja zapowiedziała bliski koniec wojny światowej.

 

Wydarzyło się...

• Trojgu dzieciom z wioski w pobliżu miasta Fátima w Portugalii objawiła się Matka Boża (1917 r.)

• Na Placu Świętego Piotra w Rzymie Mehmet Ali Ağca dokonał nieudanego zamachu na Jana Pawła II (1981 r.)

• Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Chorego obchodzony 11 lutego (1992 r.)

• Benedykt XVI ogłosił rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II (2005 r.)

 

Wykorzystano materiały ze strony www. niezbednik.niedziela.pl

 

 

ornament 2019452 1280

Niedziela a szabat

Niedziela wyraźnie różni się od szabatu (…) dla chrześcijan zastępuje szabat z jego przepisem obrzędowym. Niedziela wypełnia duchową prawdę szabatu żydowskiego i zapowiada wieczny odpoczynek człowieka w Bogu. Kult oparty na prawie przygotowywał misterium Chrystusa, a to, co było w nim praktykowane, było w pewnym sensie figurą odnoszącą się do Chrystusa.

Kult niedzielny

Świętowanie niedzieli jest wypełnieniem przepisu moralnego w sposób naturalny wpisanego w serce człowieka, aby "w sposób zewnętrzny oddawać cześć Bogu dla upamiętnienia tego wielkiego, najpowszechniejszego dobrodziejstwa, jakim jest dzieło stworzenia świata". Kult niedzielny wypełnia przepis moralny Starego Przymierza, przejmując jego rytm i ducha przez oddawanie co tydzień czci Stwórcy i Odkupicielowi Jego ludu.

Niedzielna celebracja Eucharystii

Niedzielna celebracja dnia Pańskiego i Eucharystii stanowi centrum życia Kościoła. "Niedziela, w czasie której jest celebrowane Misterium Paschalne, na podstawie tradycji apostolskiej powinna być obchodzona w całym Kościele jako najdawniejszy dzień świąteczny nakazany". Praktyka zgromadzenia chrześcijańskiego wywodzi się od czasów apostolskich. List do Hebrajczyków przypomina: "Nie opuszczajmy naszych wspólnych zebrań, jak się to stało zwyczajem niektórych, ale zachęcajmy się nawzajem" (Hbr 10, 25).

Miejscem, gdzie wszyscy wierni mogą się zgromadzić na niedzielną celebrację Eucharystii jest przede wszystkim parafia. Parafia wprowadza lud chrześcijański do uczestniczenia w życiu liturgicznym i gromadzi go podczas tej celebracji; głosi zbawczą naukę Chrystusa; praktykuje miłość Pana w dobrych i braterskich uczynkach:

 

Najprościej jak tylko można

Szabat jest świętem żydowskim obchodzonym w sobotę na pamiątkę odpoczynku Pana Boga po dziele stworzenia (sobota jest siódmym dniem tygodnia!) oraz na pamiątkę Paschy (słowo Pascha oznacza „przejście”)
– wspomnienia ocalenia Izraelitów z niewoli egipskiej.

Niedziela jest świętem chrześcijańskim na pamiątkę nowego stworzenia
i nowej Paschy (nowego „przejścia”) – Zmartwychwstania Chrystusa (przejścia ze śmierci do nowego życia, stworzenia powtórnego) i obchodzona jest w pierwszym dniu tygodnia.

Niedziela jest dniem, w którym oddajemy Panu kult zewnętrzny. Jest nam dany na modlitwę i odpoczynek, na radość i wesele. Jest najdawniejszym dniem świątecznym nakazanym.
Tradycja zachowuje wspomnienie wciąż aktualnego pouczenia: "Przyjść wcześnie do Kościoła, aby zbliżyć się do Pana i wyznać swoje grzechy, wzbudzić żal w modlitwie... Uczestniczyć w świętej i Boskiej liturgii, zakończyć modlitwę, nigdy nie wychodzić przed rozesłaniem... Często mówiliśmy: ten dzień jest wam dany na modlitwę i odpoczynek. Jest dniem, który Pan uczynił. Radujmy się w nim i weselmy". Nie można „zastąpić” niedzielnej Eucharystii modlitwą prywatną np. w domu czy na łonie natury. Św. Jan Chryzostom pisze: „Nie możesz modlić się w domu tak jak w kościele, gdzie jest wielka rzesza i gdzie wołanie do Boga unosi się z jednego serca. Jest w tym jeszcze coś więcej: zjednoczenie umysłów, zgodność dusz, więź miłości, modlitwy kapłanów”.

Na podstawie KKK 2175-2179 opracowała Gabriela Seifert-Knopik

 

 

Porządek Mszy Św.

 

Niedziela

07.30

9.00 (Grotowice)
11.00 (rodzinna)
18.00

Poniedziałek 18.00
Wtorek 18.00
Środa 8.00
Czwartek 18.00 (szkolna)
Piątek 18.00
Sobota 8:00
17.00 (Grotowice)

 

 W niektórych okresach roku litugicznego, wybrane dni świąteczne i uroczystości oraz w związku z innymi nietypowymi sytuacjami powyższy stały plan liturgii może ulec zmianie. 
Informacje na ten temat umieszczane są w planie intencji oraz ogłoszeniach na konkretny tydzień 
(proszę sprawdzać w zakładce aktualności).


Okazja do spowiedzi codziennie ok. 15 minut przed każdą Mszą Św.