I po święceniu

 

 20220416 141334    20220416 141324

 

 

Teraz można już jeść,

ale to dopiero na dzisiejsze śniadanie😉 według tradycji

 

 

Tymczasem poszukaliśmy "czerwonych kapturków" i niczym wilk zaglądnęliśmy im do koszyczka, co też tam przyniosły... do poświęcenia

Koszyczek Pani Małgosi 

(Pani Małgosia, rzecz jasna ubrana na czerwono jak przystało na czerwonego kapturka😉)

20220416 142427

 

A tu koszyczek Pani Ani (Pani Ania też na czerwono)

 

 

20220416 142231

 

Drugi Koszyczek Pani Ani (święcenie hurtowe tym razem 😉)

20220416 142257

 

 

I jak tu wytrzymać do do śniadania?

..

emotek jeść

 

ornament 2019452 1280

Dzisiaj o godzinie 20:00 będziemy przeżywać

LITURGIAĘ WIGILII PASCHALNEJ Z REZUREKCJĄ
Liturgia Eucharystyczna w intencji żyjących i ++ Parafian

Na Liturgię przynosimy świece chrzcielne, gromnice

 

UWAGA: Pamiętajmy tylko żeby uszanować pracę Pań sprzątających,

Po zgaszeniu świecy (podczas dzisiejszej Liturgii będzie to trzy razy) poczekajcie, jak wosk zastygnie.

Bardzo ciężko jest usunąć zastygnięty wosk z ławki, a jeszcze gorzej z tapicerki na ławkach.

Bardzo prosimy – uważajcie na to, a najlepiej, aby świeczki miały zabezpieczenia przed kapiącym woskiem

Dziekujemy za zrozumienie.

 

 

Jutro natomiast po śniadaniu wielkanocnym, tak na deser, na naszej stronie parafialnej ukaże się okolicznościowy wywiad z naszym księdzem, w którym przedstawimy... coś, o czym nie wiecie o Nim, czyli:

sekretne życie Księdza Proboszcza

 

Ale to dopiero jutro - po śniadaniu😉

 

 

 

ornament 2019452 1280

Droga krzyżowa w Jerozolimie

Via Dolorosa (z łaciny – „droga cierpienia”, „droga krzyżowa”) – ulica w starej części (obecnie Dzielnicy Muzułmańskiej) Jerozolimy, którą przemierzył Jezus Chrystus dźwigając krzyż na Golgotę. Swój obecny kształt Via Dolorosa uzyskała w XVIII wieku, zastępując różne poprzednie trasy. Obecnie jest oznaczona dziewięcioma stacjami, a pięć pozostało w Bazylice Grobu Świętego.

 Jerozolima Dawid 15

Współcześnie droga krzyżowa przebiega przez tętniące życiem miasto, pełne turystów i mieszkańców. Mimo wielkiej mistyki tego miejsca, trudno się skupić na prawdziwym przeżywaniu męki Jezusa, przy tym zgiełku, który rozprasza i przeszkadza. Nawet te „pędzące” pielgrzymki katolików z różnych stron świata, pomiędzy stacjami, przyprawiają o zawrót głowy, ich tempo uniemożliwia skupienie się na modlitwie, poza pilnowaniem, żeby się nie zgubić.

 

11

   8

 

 

7

   7a

 

 

Według tradycji Jezus został skazany na śmierć w twierdzy Antonia, na północ od terenu świątyni. Współcześnie jest to teren szkoły arabskiej – Umarlija, w średniowieczu stała tutaj kaplica. Stacja upamiętnia sąd na Jezusem dokonany kolejno przez Annasza, Kajfasza, Heroda i Piłata. To tu zapadł wyrok, a tłum skazał Jezusa na śmierć przez ukrzyżowanie.

12

 

Wychodząc z terenu szkolnego, po przeciwległej stronie drogi „via Dolorosa” znajduje się kaplica drugiej stacji, wzięcia krzyża. Wejście do kaplicy jest od dziedzińca

Schodząc ulicą w dół, do przecznicy el-Wad „ulicy Doliny”. Na rogu ulic jest kaplica trzeciej stacji (drugie nasze zdjęcie powyżej), której wystrój ufundowali w czasie wojny polscy żołnierze i uchodźcy polscy z armii Andersa. Rzeźbę Chrystusa upadającego pod krzyżem wykonał Tadeusz Zieliński (1907-1993), żołnierz II Korpusu i artysta tworzący po wojnie w Wielkiej Brytanii. Stacją opiekuje się kościół ormiańsko-katolicki.

10

Po kilku krokach wzdłuż ulicy el-Wad napotykamy kaplicę czwartej stacji. Niewielka kaplica jest wbudowana w budynek. Kapliczka powstała w XV wieku jako kościół Matki Boskiej Bolesnej i pozostaje pod opieką ormiańskich unitów.

 

I znowu przecznica, tym razem na zachód, jest to dalszy ciąg via Dolorosa. Na rogu tych ulic znajduje się kaplica piątej stacji, mieszcząca mały ołtarz i klęcznik. Tu u zbiegu ulic mogło dojść do spotkania z Szymonem z Cyreny. Kaplica jest pod opieką franciszkanów z Kustodii Ziemi Świętej.

 

 

5a

 

Via Dolorosa od tego miejsca wznosi się pod górę. Nieco dłuższy odcinek drogi doprowadza do szóstej stacji, spotkanie z Weroniką. Poświęcona anonimowej kobiecie, która wyszła z tłumu, otarła oblicze Jezusa. Jego twarz odbiła się na chuście, pozostawiając „Veraikon” („prawdziwy obraz”), od którego pochodzi imię bohaterki. Miejsce wiązane z tym zdarzeniem wykupili pod koniec XIX wieku greko-katolicy, którzy wznieśli niewielki kościół z kryptą, zwany czasem Domem św. Weroniki.

 

6

 

Siódma stacja znajduje się na skrzyżowaniu z główną ulicą starego miasta, ulicą bazarową „suq”.. Kaplica drugiego upadku jest własnością franciszkanów i nie tak dawno temu po przeprowadzeniu wykopalisk została rozbudowana. Wewnątrz kaplicy zachowała się kolumna z czerwonego kamienia pochodząca z III-IV wieku, stanowiła wtedy element drogi rzymskiej.

7

 

Niedaleko, idąc na zachód jest ósma stacja. Nie ma tu kaplicy, pomimo starań nie udało się wybudować ani założyć kaplicy. Znakiem rozpoznawczym stacji płaczących kobiet jest fragment starożytnej kamiennej tablicy wmurowany w ścianę greckiego monasteru św. Charalambosa, ozdobiona łacińskim krzyżem i wczesnochrześcijańskim chrystogramem: IC XC NIKA oznaczający: „Jezus Chrystus Zwycięzca”. Dzieje płyty nie są znane. Wiadomo jednak, że franciszkanie umieścili ja tutaj w połowie XIX wieku.

14

 

Dotychczas stacje były wzdłuż uliczek miasta a teraz aby dostać się do dziewiątej stacji należy wrócić się tą samą drogą do siódmej stacji do „suqu” i tą ulicą bazarową skierować się na południe. To zawracanie świadczy o tym, że kiedyś te okolice były już poza murami, poza miastem. Droga, którą prowadzono Jezusa szła ukosem do Golgoty, teraz teren jest poprzecinany uliczkami dlatego trzeba się wracać. Po kilkunastu metrach znowu trzeba zboczyć z drogi, na którą potem trzeba znowu powrócić. W ślepej uliczce, obok wejścia do koptyjskiego kościoła

 

 4

 

 

 

 

 

 

9 (3)

 

Następne stacje są już pod dachem Bazyliki Grobu Pańskiego.

Ostatnie cztery stacje są już wewnątrz kościoła. Aby je zobaczyć trzeba wspiąć się wąskimi schodami, przylegającymi od wewnątrz do ściany po prawej stronie. Tak naprawdę wspinamy się na szczyt Golgoty.

 

 

15

 

Ołtarz przybicia do krzyża jest pierwszym od ściany po prawej stronie.

 

16   16a 

 

Najważniejszą ze wszystkich stacji upamiętnia ołtarz główny na Golgocie. Tutaj Zbawiciel skonał. Miejsc kaźni zostało dokładnie oznaczone w czasach Konstantyna. Matka cesarza, św. Helena, 14 września 326 r. odnalazła relikwie Krzyża Świętego, które następnie złożono w bazylice.

Dzisiaj można zobaczyć srebrny krąg. W jego centrum stał krzyż. Stacja jest własnością prawosławnych Greków.

Pod ołtarzem dwunastej stacji dotykaliśmy świętej skały Kalwarii,

Aby dotknąć tego miejsca należało głeboko się pochylić i na wyprostowanej ręce poczuć skałę na której stał krzyż z Jezusem.

17

Z uwagi na trudność nie robi się zdjęć z tego miejsca.

Pomiędzy ołtarzami ukrzyżowania i śmierci na krzyżu, w środku kaplicy jest niewielki ołtarz Matki Boskiej Bolesnej, który jest jednocześnie trzynastą stacją Drogi Krzyżowej.

 

13

 

Grób Święty. Kierując się na lewo od Kamienia Namaszczenia, wchodzi się do przedsionka, z którego pomiędzy kolumnami widać edykuł otaczający Grób Święty. Przedsionek ten to Miejsce Opłakiwania. Następne pomieszczenie to wielka rotunda. W tej centralnej części stoi edykuł Grobu Świętego kościół w kościele, do którego zmierzają wszyscy pielgrzymi i turyści. Budowla powstała w 1119 r., a obecną formę nadano jej w 1810 r. We wnętrzu są dwa pomieszczenia w układzie amfilady. Pierwsze z nich to niewielki przedsionek, tzw. kaplica Anioła. Przez niskie przejście, w którym trzeba zgiąć się niemal do pasa, przechodzi się do maleńkiego pomieszczenia, zajmowanego w połowie przez sarkofag, pod którym znajduje się Grób Święty.

Płyta grobowa jest odsuwana raz na kilkaset lat.

 

3  

2

 

Do Grobu Pańskiego wchodziło się po cztery osoby. Będąc w takim miejscu nikt nie myśli o robieniu zdjęć.

 

Ten tekst dedykuję Wszystkim, którzy byli w Ziemi Świętej i przeżyli duchowo tę drogę krzyżową.

 

 

 

 

 

 

 

Przy opracowaniu wykorzystano materiały własne

oraz ze strony www.piotrdasios.plornament 2019452 1280

 

 

 

 

 

Oto drzewo krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata

 

 

20220415 195100

 

Pójdźmy z pokłonem!

 

 

20220415 194918

 

Odszedł Pasterz od nas, zdroje wody żywej,
Zbawca, Źródło łaski, miłości prawdziwej.

Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud.
O Jezu dzięki Ci, za Twej męki trud.

 

ornament 2019452 1280

 

Rozpoczęliśmy nasze tegoriczne świętowanie.

 

Czwartkowa Liturgia  pozwoliła nam przeżywać ostatnią wieczerzę oraz odprowadzenie Jezusa do ciemnicy.

W naszych kościołach tzw. ciemnica symbolizuje tu więzienie Zbawiciela. Jezus zapowiedział szczególną pomoc w dniu sądu dla wszystkich rozważających Jego ukryte tortury.

Opowiemy dzisiaj o pewnym obrazie, który co, prawda wisi w naszej parafii, ale w mało wyeksponowanym miejscu, na przeciwko plebanijnej kuchni. Kto przychodzi na plebanię załatwiać sprawy kancelaryjne, ten ma okazję zobaczyć ten obraz.

 

 jezus w wizieniu1

 

Historia obrazu jest tajemnicą, nie znam jej w całości, wiem tylko, że autorem jest pan Andrzej Tuszyński z Gdańska, który w maju 1985 r. namalował obraz Jezusa studiując Pismo święte.

Gdy ukończył pracę zetknął się z opisem procesu sądowego Jezusa zawartym w rozmyślaniach A. Katarzyny Emmerich, a później z tajemniczym wyznaniem Jezusa spisanym w jednej z włoskich broszur z 1938 r. W prywatnym objawieniu włoska zakonnica o inicjałach L.L. zanotowała słowa Jezusa, które miał do niej skierować:

 „Jak słońce rozjaśnię domy w których czcić Mnie będą w tym tajemniczym obrazie. Ogrzeję najzimniejsze mieszkania i każdą duszę zaleję radością. Jakże wiele światła promieniuje z Moich zawiązanych oczu…

Obraz Tuszyńskiego przedstawia Jezusa w Ciemnicy, z zawiązanymi oczami. Nasz Pan trzyma w ręku trzcinę a na Jego szyi wisi długi łańcuch z kajdanami. Widać ślady tortur i męki, suknia nie zakrywa Jego ciała, ręce wyglądają na złamane, choć skrępowano je mocno.

W Ewangeliach czytamy m.in. o cierpieniach jakich doznał Pan Jezus w czasie swojej Męki. Nie znajdziemy tam jednak opisów wszystkich udręk.

Istnieją objawienia, w których Chrystus opowiedział o torturach jakie Mu zadano w więzieniu, gdzie przebywał w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek.

Porządek Mszy Św.

 

Niedziela

07.30

9.00 (Grotowice)
11.00 (rodzinna)
18.00

Poniedziałek 18.00
Wtorek 18.00
Środa 8.00
Czwartek 18.00 (szkolna)
Piątek 18.00
Sobota 8:00
17.00 (Grotowice)

 

 W niektórych okresach roku litugicznego, wybrane dni świąteczne i uroczystości oraz w związku z innymi nietypowymi sytuacjami powyższy stały plan liturgii może ulec zmianie. 
Informacje na ten temat umieszczane są w planie intencji oraz ogłoszeniach na konkretny tydzień 
(proszę sprawdzać w zakładce aktualności).


Okazja do spowiedzi codziennie ok. 15 minut przed każdą Mszą Św.