Czy chcecie przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym was Bóg obdarzy?

Wielu z nas odpowiedziało (lub odpowie) na to pytanie na ślubnym kobiercu: Chcemy.
Przyjąć i po katolicku wychować to najważniejsze obowiązki ojca i matki. W dobie, kiedy podważa się wartości, lansuje tzw. „bezstresowe” wychowanie, czy nawet antywychowanie (są takie nurty!) potrzeba nierzadko stawić czoła wychowaniu młodego człowieka. To wychowanie nigdy nie było łatwe, dzisiaj jednak przyjmuje nierzadko oblicze najtrudniejszej i zarazem najważniejszej pracy, jaką mają do wykonania rodzice. A jest to ich prawo lecz zarazem obowiązek.

Prawa i obowiązki rodziców według Katechizmu:
- szanowanie dzieci jako osoby ludzkie i wychowanie ich do wypełniania prawa Bożego, ukazując samych siebie jako posłusznych woli Ojca niebieskiego
- założenie ogniska rodzinnego, w którym panuje czułość, przebaczenie, szacunek, wierność i bezinteresowna służba
- dawanie dobrego przykładu swoim dzieciom, przyznawanie się przed nimi do swoich błędów
- uczyć dzieci podporządkowywać "wymiary materialne i instynktowne... wymiarom wewnętrznym i duchowym"
- uczyć swoje dzieci unikania fałszywych ustępstw i poniżania się
- przywilej ewangelizowania swoich dzieci - wprowadzać swoje dzieci w tajemnice wiary (możliwie jak najwcześniej)
- nauczyć swoje dzieci modlitwy oraz pomóc im odkryć powołanie jako dzieci Bożych
- zaradzać ich potrzebom materialnym i duchowym; w miarę wzrastania dzieci - wychowywanie ich do prawidłowego używania rozumu i wolności
- prawo do wyboru dla nich szkoły, która odpowiada ich własnym przekonaniom
- czuwać, by nie ograniczać swoich dzieci ani w wyborze zawodu, ani w wyborze współmałżonka, a jednocześnie pomagać dzieciom przez mądre rady
- uszanować powołanie i ułatwić dzieciom odpowiedź na nie (pierwszym powołaniem chrześcijanina jest pójście za Jezusem, jest ono „ponad” miłość do ojca i matki: "Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien" - Mt 10, 37).
- uszanować i przyjąć z radością oraz wdzięcznością skierowane do któregoś z dzieci wezwanie Pana do pójścia za Nim w dziewictwie dla Królestwa niebieskiego, w życiu konsekrowanym lub w posłudze kapłańskiej

 

Prawa i obowiązki każdego w rodzinie
- Z kolei dzieci przyczyniają się do wzrostu swoich rodziców w świętości. Wszyscy razem i każdy z osobna powinni wielkodusznie i niestrudzenie udzielać sobie nawzajem przebaczenia, jakiego domagają się zniewagi, kłótnie, niesprawiedliwości i zaniedbania.
- Niektórzy nie zawierają małżeństwa, aby móc zaopiekować się swoimi rodzicami lub rodzeństwem, by poświęcić się bardziej sprawom zawodowym lub też z innych szlachetnych pobudek. Mogą oni bardzo przyczynić się do wzrostu dobra rodziny ludzkiej.

 

Na podstawie KKK 2221-2233 opracowała Gabriela Seifert-Knopik (podkreślenia własne)

 

ornament 2019452 1280

Wakacje znów będą wakacje
Na pewno mam rację wakacje będą znów...

 

 

   

 

 

 

Rozpoczynamy

ODPOCZYNEK

 

by w czasie wakacji nie zabrakło nam czasu...

„Idźcie i odpocznijcie nieco” - mówi Jezus do Apostołów zmęczonych pracą ewangelizacyjną. Przeżywamy czas wakacji, czas zasłużonego odpoczynku po długiej i mozolnej pracy.

Czy jest to jednak czas bez Boga? Jezus wraz z apostołami udaje się na miejsce osobne, nie zostawia ich samych. A czy z nami na wakacje wyjeżdża Pan Bóg? On bardzo chce, ale to od nas zależy czy Go zabierzemy. Na czas wakacji nie zamyka się kościołów, nie zawiesza się sprawowania sakramentów. A więc tylko od nas zależy, czy wakacje będą czasem z Bogiem.

Tak często powtarzamy, że nie mamy czasu na modlitwę, na lekturę Pisma Świętego, na Eucharystię – czasem nawet niedzielną – bo tyle pracy, obowiązków, zabiegania.

Przed nami wakacje – czas wolniejszy, mniej zabiegany. Czy jednak będzie to także czas dla Boga i z Nim? Nie zostawiajmy Pana Boga na czas wakacji. Wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej do Niego przylgnijmy. Znajdźmy chwilę na częstszą Eucharystię, modlitwę, lekturę Bożego Słowa.

 Za wszystko dziękować, bo jest za co.

Uwielbiajmy Boga w pięknie stworzonego świata. Dziękujmy za tak wiele łask, jakich nieustannie nam udziela. Rozejrzyjmy się wokół siebie i zobaczmy piękne dzieła Boże. Możemy odpoczywać z Panem i przy Nim. Taki odpoczynek umocni nas duchowo.

Wakacje, odpoczynek także są darem Pana. Niech więc będą przeżywane i wykorzystane jak dar, za który należy się wdzięczność. Dziękując stajemy się lepsi, radośniejsi, mniej pretensjonalni.

Czasem chyba tak trudno dostrzec nam Boży dar. Czas wakacji może być wspaniałą okazją do tego, by uświadomić sobie, że wszystko jest łaską i za każdą podziękować.

Wyjeżdżamy w różne piękne zakątki kraju i świata. Czy jednak podziwiając to piękno pamiętamy o Stwórcy wszystkiego? Trzeba nam może wyrobić w sobie pewną wrażliwość duchową, świadomość stwórczą. Ziemia dana nam jest przez Pana. To dla nas stworzył On ten piękny świat. A my czasem zachowujemy się tak, jakby wszystko nam się należało. Uczmy się wdzięczności.

On na nas czeka

Pan Bóg się nie narzuca, ale cierpliwie czeka na nasz krok. On wciąż jest i czuwa nad każdym z nas. Tak wiele chce nam dać. Tak bardzo chce, byśmy byli szczęśliwi. Tylko On wie, co nam do tego szczęścia jest potrzebne i właśnie tym chce nas obdarzyć.

A my? Czasem a może często chcemy żyć po swojemu. Nie pytać Pana o Jego wolę. Ewentualnie poprosić, by to On dostosował się do naszej.

Podczas wakacji pamiętajmy, że On na nas czeka i zróbmy jeden krok w Jego kierunku. Niech kościoły nie będą puste. Jezus nie chce być sam zamknięty w tabernakulum. On chce, byś przyszedł, porozmawiał z Nim, trwał w Jego obecności. On chce, by Jego Słowo było żywe w twoim życiu. Sięgnij więc po nie i czytaj, słuchaj, rozważaj. I nie mów, że nie masz czasu.

 

 

 

s.M. Damiana Szmidt

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP

fotografia: www. parafia.myszyniec.pl

Harmonia życia rodzinnego domaga się poczucia odpowiedzialności za wspólne dobro, jakim jest rodzina. Jednocześnie pociąga za sobą konieczność poczucia obowiązków wobec pozostałych członków rodziny. Inne są obowiązki dzieci, a inne rodziców, ponieważ inna jest funkcja każdego z nich.

 

Obowiązki dzieci
Katechizm jasno określa obowiązki dzieci, wypływające z szacunku należnego ojcu i matce, którego domaga się czwarte przykazanie Boże.

 

1. Szacunek dla rodziców (cześć synowska) wynika z wdzięczności wobec tych, którzy przez dar życia, swoją miłość i pracę wydali na świat dzieci i pozwolili im wzrastać w latach, w mądrości i w łasce. "Z całego serca czcij swego ojca, a boleści rodzicielki nie zapominaj! Pamiętaj, że oni cię zrodzili, a cóż im zwrócisz za to, co oni tobie dali?" (Syr 7, 27-28).

 

2. Uległość i posłuszeństwo

Szacunek synowski przejawia się w prawdziwej uległości i posłuszeństwie. ). "Syn mądry miłuje karcenie, naśmiewca nie słucha nagany" (Prz 13, 1).
Tak długo jak dziecko mieszka z rodzicami, powinno być posłuszne każdej prośbie rodziców, która służy jego dobru lub dobru rodziny. "Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim, bo to jest mił w Panu" (Kol 3, 20). Dzieci mają także słuchać rozsądnych zarządzeń swoich wychowawców i tych wszystkich, którym rodzice je powierzyli. Jeśli jednak dziecko jest przekonane w sumieniu, iż jest rzeczą moralnie złą być posłusznym danemu poleceniu, nie powinno się do niego stosować.
Wzrastając, dzieci będą nadal szanować swoich rodziców. Będą uprzedzać ich pragnienia, chętnie prosić o rady i przyjmować ich uzasadnione napomnienia. Posłuszeństwo wobec rodziców ustaje wraz z usamodzielnieniem się dzieci, pozostaje jednak szacunek, który jest im należny na zawsze. Ma on bowiem swoje źródło w bojaźni Bożej, jednym z darów Ducha Świętego.

 

3. Odpowiedzialność wobec rodziców

Czwarte przykazanie przypomina dzieciom już dorosłym o ich odpowiedzialności wobec rodziców.
W miarę możności powinny one okazywać im pomoc materialną i moralną w starości, w chorobie, samotności lub potrzebie. Jezus przypomina o tym obowiązku wdzięczności (przeczytajmy koniecznie: Syr 3,2-6.12-13.16).

 

4. Szacunek wobec rodziców opromienia całe środowisko rodzinne

Chrześcijanie są zobowiązani do szczególnej wdzięczności tym, od których otrzymali dar wiary, łaskę chrztu i życie w Kościele. Wdzięczność ta dotyczy rodziców, dziadków, innych członków rodziny, duszpasterzy, katechetów, nauczycieli lub przyjaciół.

Wnioski:


1. Dzieci są zobowiązane wobec swoich rodziców do szacunku, wdzięczności, właściwego posłuszeństwa i pomocy. Jak długo mieszkają z rodzicami - bezwzględnie; w okresie późniejszym – posłuszeństwo to ustaje, jednak dzieci będą chętnie prosić o rady i przyjmować napomnienia rodziców.

2. Rady, które są moralnie złe i niezgodne z sumieniem dzieci, nie powinny być przyjmowane.

3. Szacunek synowski sprzyja harmonii całego życia rodzinnego, pozytywnie wpływa na inne relacje w rodzinie.

Jeśli się nie zgadzasz albo chcesz skonfrontować swoje doświadczenie i wiedzę – przyjdź na katechezę dla dorosłych do salki parafialnej w piątek wieczorem!

Na podstawie KKK 2214-2220.2251-2253 opracowała Gabriela Seifert-Knopik

Jak co roku, w czwartek, po niedzielnej uroczystości Trójcy Przenajświętszej, uroczyście obchodzimy kolejną Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, nazywaną tradycyjnie Bożym Ciałem

Trochę terorii.

Do wprowadzenia święta Bożego Ciała przyczyniła się zakonnica bł. Julianna, augustianka z klasztoru Mont Cornillon w diecezji LieOge w Belgii. W 1208 r. Julianna miała dziwną wizję. Zobaczyła w niej księżyc w pełni, na którym była ciemna plama. Później Chrystus objawił jej, że ta plama oznacza brak w kalendarzu kościelnym święta ku czci Eucharystii. W 1240 r. biskup LieOge - Robert wydał dekret ustanawiający to święto w swojej diecezji w drugą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Później miało być obchodzone w czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego.

A teraz praktyka.

Nasze świętowanie rozpoczęliśmy od Mszy Świętej, którą sprawował jak zwykle uśmiechnięty nasz Ksiądz Proboszcz

 20220616 090308

(W tym miejscu naszła mnie refleksja, czy jest ktoś w naszej parafii, kto widział naszego księdza proboszcza smutnego?)

Szczególną rzeczą na którą chcieliśmy zwrócić Wasza uwagę, była dzisiejsza homilia, kazanie naszego Księdza Proboszcza.

Było to kazanie inspirowane lekiem ibupromem, a dokładnie Ibupromem MAX Zatoki.

No nie wypada powiedzieć przecież, dobrze, że Ksiądz kupił ten lek bo nie byłoby kazania.

Skoro jednak kupił, to coś go boli, a jak boli – to cierpi. A my nie lubimy jak nasi bliscy cierpią !!!, szczegónie Ci, którzy mało (nic nie) robią aby wyzdrowieć  (Proszę Księdza) 😉

Boże Ciało stwarza wspaniałą okazję do rozważania tajemnicy Eucharystii, jest okazją do zamanifestowania naszej wiary wobec Najświętszego Sakramentu. Jednakże kto myśli, że było to kazanie o Ibupromie, to się myli, albo nie do końca zrozumiał o co chodziło.


Było to kazanie o EUCHARYSTII

ulotka1

Ksiądz rozpakował pudełko leku, wyciągnął „kilometrową” ulotkę i zaczął ku uciesze wiernych czytać porównując lek z EUCHARYSTIĄ.
Co to jest lek Ibuprom Max i w jakim celu się go stosuje – co to jest Eucharystia i w jakim celu…
Potem informacje ważne przed zastosowaniem, potem jak stosować, jak przechowywać itd… dowiedzielismy się też, że Eucharystii nie da się zamknąć w... lodówce
I tak po kolei dobrnęliśmy do końca ulotki... Po czym padło słowo AMEN

Takie małe spostrzeżenie:

Nieśmiało pragnę zauważyć, że zabrakło mi jeszcze tutaj „oklepanego” zwrotu: Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki  bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.😏

Jak to bywa w życiu - coś za coś, mamy nadzieję że koncern farmaceutyczny za reklamowanie leku w wielkie święto w Kościele dorzuci (czytaj: zasponsoruje) na wycieczkę parafialną, na którą moglibyśmy zabrać mniej zamożnych emerytów. Innym fundują zagraniczne wakacje – a my skromnie, chcemy tylko na pielgrzymkę jechać. 😀

Wracając do organizacji Mszy Świętej, na dzisiejszy dzień zostały zmobilizowane różne grupy parafialne, w tym:

 20220616 095806    20220616 095902

 

ministranci, lektorzy szafarze, dzieci pierwszokomunijne

20220616 095736

„super” Dzieci Maryi z Siostrą Renatą (też super),

 

20220616 093755   20220616 093802

 

  parafialny chór

20220616 095901

 i oczywiście licznie zebrani wierni, którzy wypełnili kościół do ostatniego miejsca.

20220616 0936420

 

20220616 093647   20220616 093651

Dary eucharystyczne w procesji przyniosło parafialne małżeństwo, Państwo Janina i Bronisław Kubala.

Procesja eucharystyczna do czterech ołtarzy zbudowanych na trasie powstała nieco później niż samo święto. Pierwsze wzmianki o jej istnieniu pochodzą z Niemiec, z Kolonii - XIV wiek.

Natomiast pierwsze wzmianki o isnieniu ołtarzy w naszej parafii w 2022 roku XXII wieku  zostały uwidocznione na poniższych zdjęciach.

(pierwsze takie troszeczkę mało wyraźne, za co przepraszam😡- popsuł mi się aparat, ale sobie naprawiłem...)

 

20220616 100655     20220616 102357 
       
20220616 104802     20220616 110330

W imieniu naszej Parafii dziękujemy Wam wszystkim za przygotowanie tych ołtarzy.

Jaki jest cel procesji Bożego Ciała? "W procesjach, w czasie których celebrans niesie Najświętszą Eucharystię poza kościół wśród uroczystych obrzędów i śpiewów, lud chrześcijański składa publiczne świadectwo swej wiary i pobożności wobec Najświętszego Sakramentu" 

 KR 20220616 100351

A zatem już od kilku wieków wychodzą chrześcijanie w święto Bożego Ciała na ulice, place miast i wiejskie drogi, które w tym dniu zamieniają się we wspaniałą świątynię dla Boga Żywego. Trudno oprzeć się urokowi tych zbiorowych manifestacji wiary w Boga ukrytego w Hostii Świętej.

Skoro to jest manifestacja - to idziemy MANIFESTOWAĆ!

20220616 100426    20220616 100454 

Let's go!  I poszliśmy ulicami naszej parafii

 20220616 100524    20220616 100801
     
 20220616 101534    20220616 101539
     
 20220616 101544    20220616 101858

Piękną tradycją związaną z uroczystością Ciała i Krwi Chrystusa jest sypanie kwiatów przez dziewczynki pod stopy kapłana niosącego Hostię. Sypanie kwiatków jest formą modlitwy i oddania czci Panu Jezusowi.  Można to porównać z obdarowaniem kwiatami solenizanta – a tego dnia solenizantem jest Pan Jezus.

 20220616 101455    20220616 103141
     
 20220616 105233    20220616 101758

A w naszej parafii - odchodzimy od tradycji. Kwiatki sypały nie tylko dziewczynki ale i chłopcy, a nawet dorośli...😉.

(Proszę księdza następnym razem, żeby nie było dyskryminacji prosze ogłosic, że dorośli też mogą sypać kwiatki, a co?!)

20220616 103340

A że było dobrze posypane - to widać

 

Zapomnieliśmy dodać na początku, ale tutaj trzeba o tym powiedzieć, że na dzisiejszą uroczystość pełna mobilizacja dotyczyła również naszych Pań od sztandaru.

20220616 102516   20220616 104823 

A w ogóle widzicie to co ja? Mamy najbardziej uśmiechnięty (po Księdzu Proboszczu) poczet sztandarowy.  Co za parafia !!!😊

Idziemy dalej.

 20220616 102535    20220616 102822
     
20220616 103245   20220616 103320

joasia

Idziemy tak, idziemy, a Pani Joasia (dyrygentka naszego chóru) zajmuje się oczywiście oprawą muzyczną.

 

A w ogóle, to tak zauważyłem, że różne były formy tej manifestacji

Byli tacy co sie wspomagali...

 

20220616 104419

Znacie taką piosenkę: Wielbię ciebie Panie  Boże na mojej odlotowej hulajnodze...?  Nie znacie? Ja też nie znam😉

 

20220616 104506   20220616 104513

No i byli tacy w rodzinie, co jeden szedł (za karę, bo za szybko wyrósł), a drugi jechał.

I tak doszliśmy (dojechaliśmy) do trzeciego już ołtarza...

20220616 104758   20220616 104908

Cuda, cuda...Nasz księdz Proboszcz patrzy i podziwia.

A to oczywiście za sprawą naszej Parafialnej rodziny i wszyskich Im pomagających.

20220616 105508

(Brakuje tu jeszcze Seniorki rodu Pani Krystyny ale, żyje i ma się dobrze, rozmawiałem z Nią pod kościołem. 😉)

Przed nami ostatni, czwarty ołtarz.

 20220616 110410   20220616 110316 

A tu niespodzianka! Tu też dywan kwiatowy. Tutaj zaszalały trzy emerytki -  Pani Józefa Malawska, Pani Krystyna Pandel i Pani Ania Turchan

Taka ciekawostka: w Zimnej Wódce (czytać uważnie: nie „po" tylko „w” – to taka miejscowość w województwie opolskim😁) układa się kwietne dywany pod patronatem UNESCO - tradycja trafiła bowiem niedawno na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Kto wie, może u nas też tak będzie?

3   4

 

Nad przygotowaniem tego ołtarza czuwała, jak zwykle, nasza Matka Boska, patronka Kościoła filialnego w Grotowicach.

 

Na zakończenie procesjii Ksiądz Proboszcz oczywiście wszystkim podziękował jak zawsze.

 

 1

 

W imieniu naszj Parafii Panom Policjantom, za to że tak ładnie błyskali światełkami na niebiesko i dbali, aby nam się nic podczas procesji nie stało.

 

 

20220616 110342

BARDZO DZIĘKUJEMY

 

Po uroczystym odśpiewaniu  TE DEUM poszliśmy do swoich domów.

Tak, jak powiedział Ksiądz Proboszcz.

Zapraszamy wszystkich Parafian w każdy kolejny dzień do uczestniczenia w Oktawie Bożego Ciała z procesją dookoła kościoła parafialnego.

 

I oczywiście jutro piątek w Oktawie Bożego Ciała

 

GifyAgusipl img 2018 04 23 obrazek gif grillowanie grillowany prosiak

Wyjadamy wszystko z lodówki... postu nie ma!

🙋

 

 

Porządek Mszy Św.

 

Niedziela

07.30

9.00 (Grotowice)
11.00 (rodzinna)
18.00

Poniedziałek 18.00
Wtorek 18.00
Środa 8.00
Czwartek 18.00 (szkolna)
Piątek 18.00
Sobota 8:00
17.00 (Grotowice)

 

 W niektórych okresach roku litugicznego, wybrane dni świąteczne i uroczystości oraz w związku z innymi nietypowymi sytuacjami powyższy stały plan liturgii może ulec zmianie. 
Informacje na ten temat umieszczane są w planie intencji oraz ogłoszeniach na konkretny tydzień 
(proszę sprawdzać w zakładce aktualności).


Okazja do spowiedzi codziennie ok. 15 minut przed każdą Mszą Św.