Wszystkim Babciom w naszej parafii

 

Życzymy dużo zdrówka, aby nie dopadła Was żadna wirusówka 😀

 

Niech w zdrowiu i szczęściu upływają Wam kolejne lata, a Pan Bóg niech Was obdarzy swoim Bożym Błogosławieństwem i pozwoli Wam cieszyć się z kolejnych lat Waszego życia.

 

bukiet r

 

Dzisiaj jest ten czas, aby wspomnieć wszystkie nasze Babcie, których  nie ma już dzisiaj z nami, które lubiliśmy bardzo, a którym nie możemy już złożyć życzeń. Pamietajmy o Nich w dzisiejszej modlitwie. Na pewno będą się cieszyć w Niebie, że  pamiętamy o Nich.

 

ps. Wszystkim naszym Paniom, które wkrótce zostaną Babciami 😂 życzymy cierpliwości. Za rok też będzie DZIEŃ BABCI  i też będziemy składać życzenia.

 

 

Od Redakcji

 

My tu w Redakcji nie mamy jeszcze żadnej Babci. Czas to zmienić.

Chętnie przygarniemy jakąś KREATYWNĄ Babcię do pomocy. Tylko nie mówcie Babcie, że nie jesteście kreatywne !!!😀

Wszystkie Babcie w dzisiejszych czasach są, bo muszą być kreatywne dla swoich Wnuków.

Dla Każdej z Was coś się znajdzie do roboty. Czekamy na Was. Powiedzcie Waszym wnukom żeby Was tutaj koniecznie zgłosili.🙋

 

ornament 2019452 1280

Cechy małżeństwa, otwartość na życie – cz. 4.

 

I. Istotowe cechy małżeństwa
1. Jedność: małżeństwo jest przymierzem, które ze swej istoty zakłada cielesną i duchową jedność
między mężczyzną i kobietą.
2. Nierozerwalność: małżeństwo trwa „aż do śmierci".
3. Otwartość na potomstwo: każde małżeństwo musi być otwarte na dzieci.
4. Ukierunkowanie na dobro partnera.
Jeśli jedno z dwojga w chwili zawarcia małżeństwa wyklucza jeden z tych czterech punktów, - SAKRAMENT małżeństwa nie zostaje ważnie zawarty.

 

II. Pożycie seksualne
Zgodnie z wolą Bożą mężczyzna i kobieta mają rozkoszować się swoją płciowością, aby coraz ściślej
jednoczyć się w miłości i wydać ze swojej miłości potomstwo.
Ciało, rozkosz i erotyczna przyjemność przedstawiają dla chrześcijaństwa dużą wartość: chrześcijaństwo (...) wierzy, że materia jest dobra, że sam Bóg przyjął kiedyś ludzką postać, że nawet w niebie istnieje pewien rodzaj ciała i ono będzie istotnym elementem naszej szczęśliwości, naszego piękna i siły. Chrześcijaństwo bardziej niż każda inna religia gloryfikuje małżeństwo. Prawie wszystkie wielkie poematy miłosne literatury światowej zostały stworzone przez chrześcijan, nadto chrześcijaństwo sprzeciwia się każdemu, kto twierdzi, że płciowość jest sama w sobie zła" (C. S. Lewis, Mere Christianity). Rozkosz nie jest jednak celem samym w sobie. Kiedy swoją rozkosz para zachowuje dla siebie i nie jest otwarta na nowe życie, które z niej mogłoby się narodzić, niewłaściwie rozumie istotę miłości.

 

III. Dziecko w małżeństwie, odpowiedzialne rodzicielstwo

Dziecko jest stworzeniem Bożym i darem Boga, które przychodzi na świat z miłości swoich rodziców. Prawdziwa miłość nie chce, by małżonkowie zamknęli się w sobie. Miłość otwiera się w dziecku. Spłodzone i zrodzone dziecko nie jest sumą genów swoich rodziców. Jest całkowicie nowym, jedynym w swoim rodzaju i obdarzonym własną duszą stworzeniem Bożym. Dziecko nie należy zatem do rodzicowi nie jest ich własnością.
Ile dzieci powinno mieć małżeństwo chrześcijańskie? Małżeństwo chrześcijańskie ma tyle dzieci, iloma
obdarzy je Bóg i za ile może wziąć odpowiedzialność. Wszystkie dzieci, którymi obdarza Bóg, są łaską i wielkim błogosławieństwem. To nie oznacza, że chrześcijańscy małżonkowie nie powinni brać pod uwagę w tym względzie swojej sytuacji ekonomicznej, socjalnej czy zdrowotnej. Jeżeli mimo to pojawi się dziecko, powinni przyjąć je z radością i wielką miłością. Z pełną ufnością w Bożą opiekę wiele chrześcijańskich małżeństw odważa się na założenie nadzwyczaj licznej rodziny.

 

V. Naturalne Planowanie Rodziny a antykoncepcja

Kościół potwierdza i broni prawa małżonków do decydowania w ramach naturalnych metod regulacji poczęć o liczbie dzieci i odstę¬pie czasowym między kolejnymi narodzinami. Chrześcijańskie małżeństwo musi i powinno odpowiedzialnie obchodzić się z darem przekazywania życia, stosując metody naturalnego planowania rodziny. Niekiedy istnieją takie uwarunkowania natury społecznej, psychicznej i zdrowotnej, że posiadanie kolejnego dziecka oznaczałoby dla pary niemalże nadludzki wysi¬łek. Istnieją jasne kryteria, których małżonkowie powinni przestrzegać: po pierwsze, regulacja poczęć nie może oznaczać, że para wyklucza poczęcie dziecka. Nie może też oznaczać zamknięcia się na dzieci. (…)
Kościół zwraca szczególną uwagę na porządek natury i widzi w nim głębszy sens. Dla Kościoła nie jest obojętne, czy para manipuluje płodnością kobiety, czy też wykorzystuje się naturalną zmianę dni płodnych i niepłodnych. Nieprzypadkowo – Naturalne Planowanie Rodziny nazywa się naturalnym: ma charakter całościowy, partnerski i chroni zdrowie. Ponadto odpowiednie planowanie uchodzi za efektywniejsze niż pigułka (wyższy wskaźnik Pearla). Kościół odrzuca natomiast możliwość stosowania wszystkich sztucznych środków antykoncepcyjnych - chodzi tu o środki chemiczne (pigułka), środki mechaniczne (np. prezerwatywy, spirale itd.) i środki chirurgiczne (sterylizacja), ponieważ, manipulując, wkraczają w pełną jedność podczas zbliżenia intymnego mężczyzny i kobiety. Niektóre środki mogą stanowić zagrożenie dla życia kobiety, mieć działanie wczesnoporonne i wyrządzić trwałą szkodę miłości małżonków.

Na podstawie Katechizmu kościoła katolickiego dla młodych youcat 416-421
- opracowała Gabriela Seifert-Knopik

 

 

ornament 2019452 1280

Święto Chrztu Pańskiego upamiętniające Chrzest Chrystusa w Jordanie wypada zawsze w pierwszą niedzielę po święcie Trzech Króli i kończy okres świąteczny Bożego Narodzenia.
To właśnie w Jordanie Jezus, (ok.) trzydziestoletni mężczyzna objawił się Izraelitom jako prawdziwy Mesjasz, na swoim chrzcie.
Tu właśnie zaczyna się jego działalność publiczna. Nauczanie, głoszenie Słowa Bożego i przemawianie w imieniu Boga.

 Chrzest

 

Chrzest to zaproszenie do włączenia się do rodziny kościoła. To odrzucenie zła i grzechu pierworodnego. To wskazanie celu i drogi naszego życia.
Dzisiaj szczególnie wspominamy tak ważny dla nas dzień. Kiedyś nieświadomie, jako małe dziecko przyniesione przez rodziców do Kościoła, dziś na nowo możemy skupić się na początku naszej więzi z Bogiem.

Bóg Ojciec mówi :”Ty jesteś moim dzieckiem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie
Każdy z nas jest ważny, jest umiłowany, jest dzieckiem Bożym. Warto pomyśleć o swoim chrzcie. Ile wniósł w moje życie? Co mi dał?
Bo dał wiele. Sakrament Chrztu zgładził nasz grzech pierworodny z którym przyszliśmy na świat. Przez Chrzest zostaliśmy włączeni do grona dzieci Bożych, staliśmy się dziedzicami Królestwa Bożego. Chrzest otwiera nam drogę. To początek pięknej historii życia, w której przyjmujemy Pana do Swojego serca i oddajemy mu siebie.
To tu i my zaczynamy naszą działalność względem Niego.

„Chrystus daje się oświecić (ochrzcić). [...] I my zstąpimy z Nim razem, byśmy z Nim również mogli wznieść się w górę. Jan chrzci, a oto Jezus przychodzi, aby uświęcić samego Chrzciciela i bardziej jednak jeszcze, aby starego Adama pogrzebać w falach wody, aby uświęcić wody Jordanu. On sam był duchem i ciałem. Dlatego wszyscy, którzy w przyszłości mieli być ochrzczeni, z ducha i wody, mieli otrzymać świętość”.

św. Grzegorz z Nazjanzu (†390)

 

 Wykorzystano materiały ze strony www.wnmp-zukowo.diecezja.gda.pl

 

Od Redakcji

Zapraszamy do obejrzenia relacji z odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych nad brzegiem wody Jordanu w zakładce Byliśmy tam na górze strony.

 

 

ornament 2019452 1280

 

Benedykt XVI nie żyje. Emerytowany papież miał 95 lat - Wydarzenia w  INTERIA.PL

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1. Życie i działalność Josepha Ratzingera
Joseph Ratzinger, ur. 16 kwietnia 1927 w Marktl
1943–1945 – służba wojskowa
1951 – święcenia prezbiteratu
1951–1977 – kariera naukowa
1977–2005 – kardynał
1981–2005 – prefekt Kongregacji Nauki Wiary
19 IV 2005 – 28 II 2013 –265. papież, pierwszy od XV wieku, który zrzekł się dobrowolnie tego urzędu

2. Działalność papieża Benedykta XVI
Nauczanie Benedykta XVI to przede wszystkim jego oficjalne dokumenty:
– 3 encykliki: Deus caritas est (Bóg jest miłością), Spe salvi (Nadzieja zbawienia), Caritas in veritate (Miłość w prawdzie),
– 4 adhortacje,
– 6 konstytucji apostolskich,
– 18 motu proprio,
a także książki: Jezus z Nazaretu (3 tomy), Boża rewolucja, Światłość świata.
Papież ten odbył 24 podróże apostolskie, w tym raz był w Polsce, w dniach: 25-28
maja 2006 i 3 razy uczestniczył w Światowych Dniach Młodzieży: w Kolonii (2005), w Sydney (2008), w Madrycie (2011)

3. Słowa do młodzieży
Benedykt XVI pisał orędzia na Światowe Dni Młodzieży (w latach, w których nie obchodzi się ich na skalę ogólnoświatową, przeżywane są w diecezjach). Orędzia te zawierają wiele wskazań i podpowiedzi, jak budować swoje życie na Chrystusie w ustanowionym przez Niego Kościele. Zawarte jest w nich przesłanie, jakie Benedykt XVI chciał przekazać młodzieży.

1. Wy jesteście nowym pokoleniem apostołów
Budować życie na Chrystusie, przyjmując z radością Jego słowo oraz realizując Jego nauczanie — taki powinien być wasz program, młodzi trzeciego tysiąclecia! Musi nastać nowe pokolenie apostołów, obierających za swój fundament słowo Chrystusa, zdolnych odpowiadać na wyzwania naszych czasów i gotowych wszędzie głosić Ewangelię. O to prosi was Pan, do tego zachęca was Kościół, tego od was oczekuje świat, nawet jeżeli o tym nie wie! A jeżeli Jezus was powołuje, nie bójcie się odpowiedzieć Mu wielkodusznie, zwłaszcza wtedy, gdy wam proponuje, byście poszli za Nim w życiu konsekrowanym lub kapłańskim. Nie bójcie się! Zaufajcie Mu, a nie zawiedziecie się. (Orędzie Benedykta XVI na XXI Światowy Dzień Młodzieży 2006 r.)

2. Nie ma miłości bez czystości
Drugą dziedziną, w której wasza miłość winna się wyrażać, a wy w niej wzrastać, jest przygotowanie do czekającej was przyszłości. Jeśli jesteście narzeczonymi, Bóg ma plan miłości związany z waszą przyszłością w małżeństwie i rodzinie; jest zatem rzeczą istotną, byście ten plan z pomocą Kościoła odkrywali, wolni od rozpowszechnionego uprzedzenia, według którego chrześcijaństwo ze swoimi przykazaniami i zakazami nie pozwala cieszyć się miłością, a zwłaszcza, że utrudnia pełne zaznawanie szczęścia, jakiego mężczyzna i kobieta szukają we wzajemnej miłości. Miłość mężczyzny i kobiety daje początek rodzinie ludzkiej, a para, którą tworzą mężczyzna i kobieta, ma swój fundament w pierwotnym zamyśle Boga (por. Rdz 2, 18-25). Uczenie się miłości we dwoje to wspaniałe doświadczenie, wymagające jednak trudnych przygotowań. Okres narzeczeństwa, zasadniczy dla formowania się pary młodych, jest czasem oczekiwania i przygotowania, który należy przeżywać w czystości gestów i słów. Pozwala to dojrzewać wzajemnej miłości, trosce i wrażliwości na potrzeby drugiego; pomaga uczyć się panowania nad sobą, coraz większego wzajemnego szacunku — owych cech prawdziwej miłości, która nie szuka przede wszystkim własnego zaspokojenia ani własnego dobra. W czasie wspólnej modlitwy proście Pana, by strzegł waszej miłości, pogłębiał ją i oczyszczał ze wszelkiego egoizmu. Nie wahajcie się odpowiedzieć wielkodusznie na wezwanie Pana, ponieważ małżeństwo chrześcijańskie jest prawdziwym powołaniem w Kościele. Drodzy chłopcy i drogie dziewczęta, bądźcie także gotowi powiedzieć «tak», jeśli Bóg was powołuje, byście poszli za Nim drogą kapłaństwa służebnego lub życia konsekrowanego. Wasz przykład doda odwagi wielu waszym rówieśnikom, szukającym prawdziwego szczęścia. (Orędzie Benedykta XVI na XXII Światowy Dzień Młodzieży 2007 r.)

3. Boże Przykazania – to szkoła prawdziwej wolności
Boże Przykazania – to szkoła prawdziwej wolności Jezus przypomina bogatemu młodzieńcowi dziesięcioro przykazań jako warunek konieczny, by «osiągnąć życie wieczne». Są one zasadniczymi punktami odniesienia, pozwalającymi żyć w miłości, wyraźnie odróżniać dobro od zła i wypracowywać solidny i trwały plan swojego życia. Również i was Jezus pyta, czy znacie przykazania, czy troszczycie się o to, by kształtować wasze sumienia według Bożego prawa, czy stosujecie je w życiu. Oczywiście są to pytania niezgodne z dzisiejszą mentalnością, która ukazuje wolność pozbawioną wartości, zasad, obiektywnych norm i zachęca do odrzucenia wszelkich ograniczeń chwilowych pragnień. Ale przyjęcie tego punktu widzenia, zamiast prowadzić do prawdziwej wolności, powoduje, że człowiek staje się niewolnikiem samego siebie, swoich chwilowych pragnień, bożków, takich jak władza, pieniądze, niepohamowane żądze i pokusy świata, czyniąc go niezdolnym do tego, by pójść drogą swego wrodzonego powołania do miłości. Bóg daje nam przykazania, bo chce nas wychować do prawdziwej wolności, bo chce razem z nami budować królestwo miłości, sprawiedliwości i pokoju. Słuchanie ich i stosowanie w życiu nie oznacza alienacji, ale znalezienie drogi prawdziwej wolności i miłości, ponieważ przykazania nie ograniczają szczęścia, ale pokazują, jak je znaleźć. Na początku rozmowy z bogatym młodzieńcem Jezus przypomina, że prawo dane przez Boga jest dobre, ponieważ «Bóg jest dobry». (Orędzie Benedykta XVI na XXV Światowy Dzień Młodzieży 2010 r. )

 4. Wiara nie jest dla samotników
Wtedy Jezus zawołał: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli» (J 20, 29). On ma na myśli drogę Kościoła, zbudowanego na wierze naocznych świadków — apostołów. Rozumiemy zatem, że nasza osobista wiara w Chrystusa, zrodzona z dialogu z Nim, jest złączona z wiarą Kościoła. Nie jesteśmy odosobnionymi wierzącymi, lecz przez chrzest jesteśmy członkami tej wielkiej rodziny, i to właśnie wiara wyznawana przez Kościół daje pewność naszej wierze osobistej. Credo, które wyznajemy podczas niedzielnej Mszy św. chroni nas przed niebezpieczeństwem wiary w innego Boga niż Ten, którego objawił nam Jezus. «Każdy wierzący jest jakby ogniwem w wielkim łańcuchu wierzących. Nie mogę wierzyć, jeśli nie będzie mnie prowadziła wiara innych, a przez moją wiarę przyczyniam się do prowadzenia wiary innych» (Katechizm Kościoła katolickiego, 166). Dziękujmy Panu nieustannie za dar Kościoła; dzięki niemu pewnie rozwijamy wiarę, która daje nam prawdziwe życie (por. J 20, 31). (Orędzie Benedykta XVI na XXVI Światowy Dzień Młodzieży 2011 r.)

5. Radośni chrześcijanie to wiarygodni chrześcijanie
Radośni chrześcijanie, to wiarygodni chrześcijanie Niekiedy chrześcijaństwo jest przedstawiane jako wizja życia, która ogranicza naszą wolność, sprzeciwia się naszym pragnieniom szczęścia i radości. Ale jest to dalekie od prawdy! Chrześcijanie są ludźmi naprawdę szczęśliwymi, bo wiedzą, że nigdy nie są sami. Wiedzą, że są zawsze w rękach Boga. Przede wszystkim do was, młodzi uczniowie Chrystusa, należy pokazywanie światu, że wiara przynosi radość i prawdziwe, pełne i trwałe szczęście. Jeśli zaś chrześcijański styl życia wydaje się czasem ponury i nudny, powinniście jako pierwsi ukazywać radosne i szczęśliwe oblicze wiary. Ewangelia jest «dobrą nowiną», że Bóg nas kocha i że każdy z nas jest dla Niego ważny. Pokazujcie światu, że właśnie tak jest! Bądźcie więc pełnymi zapału misjonarzami nowej ewangelizacji! Nieście tym, którzy cierpią, tym, którzy poszukują, radość, jaką pragnie dać Jezus. Wnoście ją do waszych rodzin, szkół i uniwersytetów, do miejsc pracy i grup przyjaciół, tam, gdzie mieszkacie. Zobaczycie, że jest ona zaraźliwa. I otrzymacie stokroć więcej: radość zbawienia dla siebie i radość, jaką daje obserwowanie miłosierdzia Boga, działającego w ludzkich sercach. W dniu waszego ostatecznego spotkania z Panem usłyszycie od Niego: «Dobrze, sługo dobry i wierny! (...) wejdź do radości twego pana!» (Mt 25, 21). (Orędzie Benedykta XVI na XXVII Światowy Dzień Młodzieży 2012r.)

6. Misjonarze nowej ewangelizacji
Kościół liczy również na was, kontynuując tę misję ewangelizacji. Drodzy młodzi, wy jesteście pierwszymi misjonarzami wśród swych rówieśników! Pod koniec Powszechnego Soboru Watykańskiego II, którego 50. rocznicę obchodzimy w tym roku, sługa Boży Paweł VI powierzył chłopcom i dziewczętom świata Orędzie, które rozpoczynało się tymi słowami: «To do was, młodzi mężczyźni i kobiety całego świata, Sobór chce skierować swe ostatnie przesłanie. Albowiem to wy przejmiecie pochodnię z rąk swych rodziców i będziecie żyli w świecie w okresie największych przemian w jego historii. To wy, przejmując to, co najlepsze, z przykładu i nauczania waszych rodziców i waszych nauczycieli, ukształtujecie społeczeństwo jutra: uratujecie się lub zginiecie z nim». I zakończył wezwaniem: «Budujcie z entuzjazmem świat lepszy od obecnego!» Chciałbym zwrócić uwagę na dwie dziedziny, którym winniście poświęcić więcej uwagi w swej działalności misyjnej. Pierwsza to dziedzina społecznego przekazu, a zwłaszcza świat Internetu. Jak już miałem okazję wam powiedzieć, drodzy młodzi, «uważajcie za swój obowiązek wprowadzanie w kulturę tego nowego środowiska komunikacyjno-informatycznego wartości, na których opiera się wasze życie! (...) Szczególnie do was, młodych, którzy z naturalną niemal łatwością posługujecie się tymi nowymi środkami komunikacji, należy zadanie ewangelizacji tego ‚cyfrowego kontynentu’» (Orędzie Benedykta XVI na XXVIII Światowy Dzień Młodzieży 2013r.)

opracowała: Gabriela Seifert-Knopik (Na podstawie materiałów do kl. III i IV liceum i technikum, wydawnictwo „Jedność”)

ornament 2019452 1280

Dzisiaj mamy obowiązek uczestnictwa w Eucharystii.

Z racji uroczystości nie obowiązuje dziś piątkowa wstrzemięźliwość od spożywania pokarmów mięsnych.

W czasie Mszy św. święci się dzisiaj kredę i kadzidło. Odpowiedni obrzęd ma miejsce po homilii albo po modlitwie po komunii.

 

Pokłon Mędrców ze Wschodu złożony Dziecięciu Jezus, opisywany w Ewangelii przez św. Mateusza (Mt 2, 1-12), symbolizuje pokłon świata pogan, wszystkich ludzi, którzy klękają przed Bogiem Wcielonym. To jedno z najstarszych świąt w Kościele.

 

 

 

trzej królowie

Trzej królowie być może byli astrologami, którzy ujrzeli gwiazdę - znak narodzin Króla. Jednak pozostanie tajemnicą, w jaki sposób stała się ona dla nich czytelnym znakiem, który wyprowadził ich w daleką i niebezpieczną podróż do Jerozolimy. Herod, podejmując ich, dowiaduje się o celu podróży. Podejrzewa, że narodził się rywal. Na podstawie proroctwa w księdze Micheasza (Mi 5, 1) kapłani jako miejsce narodzenia Mesjasza wymieniają Betlejem. Tam wyruszają Mędrcy. Odnajdując Dziecię Jezus, ofiarowują Mu swe dary. Otrzymawszy we śnie wskazówkę, aby nie wracali do Heroda, udają się do swoich krajów inną drogą.

Uroczystość Objawienia Pańskiego należy do pierwszych, które uświęcił Kościół. Na Wschodzie pierwsze jej ślady spotykamy już w III w. Tego właśnie dnia obchodził Kościół grecki święto Bożego Narodzenia, ale w treści znacznie poszerzonej: jako uroczystość Epifanii, czyli zjawienia się Boga na ziemi w tajemnicy wcielenia. Na Zachodzie uroczystość Objawienia Pańskiego datuje się od końca IV w. (oddzielnie od Bożego Narodzenia).

W Trzech Magach pierwotny Kościół widzi siebie, świat pogański, całą rodzinę ludzką, wśród której zjawił się Chrystus, a która w swoich przedstawicielach przychodzi z krańców świata złożyć Mu pokłon. Uniwersalność zbawienia akcentują także: sama nazwa święta, jego wysoka ranga i wszystkie teksty liturgii dzisiejszego dnia.

 

Wykorzystano materiały ze stron:

www.brewiarz.pl

www.gosc.pl

 ornament 2019452 1280

Porządek Mszy Św.

 

Niedziela

07.30

9.00 (Grotowice)
11.00 (rodzinna)
18.00

Poniedziałek 18.00
Wtorek 18.00
Środa 8.00
Czwartek 18.00 (szkolna)
Piątek 18.00
Sobota 8:00
17.00 (Grotowice)

 

 W niektórych okresach roku litugicznego, wybrane dni świąteczne i uroczystości oraz w związku z innymi nietypowymi sytuacjami powyższy stały plan liturgii może ulec zmianie. 
Informacje na ten temat umieszczane są w planie intencji oraz ogłoszeniach na konkretny tydzień 
(proszę sprawdzać w zakładce aktualności).


Okazja do spowiedzi codziennie ok. 15 minut przed każdą Mszą Św.