Po liturgii słowa rozpoczyna się śpiew na przygotowanie darów. W tym czasie ministranci umieszczają na ołtarzu korporał (palkę), puryfikaterz, kielich i mszał.
Wypada, aby wierni zaznaczyli swój udział w ofierze, przynosząc albo chleb, i wino potrzebne do sprawowania Eucharystii, albo inne dary przeznaczone na potrzeby Kościoła i ubogich.
Kapłan miesza wino z wodą. Według Apokalipsy oznacza to zjednoczenie Chrystusa z wiernymi. Podkreśla to także zjednoczenie boskiej i ludzkiej natury w Chrystusie albo też krew i wodę wypływające z Jego przebitego boku. Następnie kapłan okadza ołtarz i dary, okadza się celebransa i lud oraz kapłan obmywa ręce na znak pragnienia wewnętrznego oczyszczenia.
Kapłan, stojąc przy ołtarzu, bierze patenę z chlebem, unosi ją nieco nad ołtarzem i wypowiada słowa modlitwy. Podobnie czyni w przypadku wina. Jeżeli nie wykonuje się śpiewu, kapłan może odmówić te słowa głośno; wtedy wszyscy odpowiadają:
W. Błogosławiony jesteś, Boże, teraz i na wieki.
Jeżeli okoliczności za tym przemawiają, kapłan okadza dary i ołtarz, po czym diakon lub ministrant może okadzić kapłana i lud. Następnie kapłan, stojąc z boku ołtarza, myje ręce.
Stojąc przed środkiem ołtarza, kapłan, zwrócony do ludu, rozkłada i składa ręce, mówiąc:
K. Módlcie się, aby moją i waszą Ofiarę przyjął Bóg, Ojciec wszechmogący.
Wszyscy odpowiadają:
W. Niech Pan przyjmie Ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę swojego imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego.
Mszał
Następnie kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę nad darami. Po jej ukończeniu wszyscy odpowiadają:
W. Amen.
W modlitwie eucharystycznej liturgia Eucharystii osiąga swój szczyt. Jest kulminacyjną i centralną częścią całej akcji liturgicznej. Dialog przed prefacją rozpoczyna modlitwę i zwraca uwagę na obecność Pana, a także włącza całe zgromadzenie w modlitwę.
Przy opracowaniu wykorzystano materiały z książki Powróćmy na Eucharystię ks. Leszka Smolińskiego:
