Nie zabijaj, czyli „Nie popełniaj morderstwa!" (Wj 20, 13) – cz. 1.
I Bóg jest Panem życia i śmierci…
Nie można odbierać życia ani samemu sobie, ani innym. Tylko Bóg jest Panem życia i śmierci. Poza przypadkiem uprawnionej obrony i sytuacjami zagrożenia życia żadnemu człowiekowi nie wolno zabić drugiej osoby.
II Zakaz zabijania dotyczy…
Zakazane są zabójstwo i współudział w morderstwie. Zakazane jest zabijanie w czasie wojny. Zakazane jest usuwanie życia poczętego. Zakazane jest samobójstwo, samookaleczenie lub autodestrukcja. Zakazana jest eutanazja, czyli zabijanie ludzi kalekich, chorych i umierających.
III Uprawniona obrona jest prawem, a nawet obowiązkiem…
Kto czynnie napada na życie drugiego, powinien i musi być powstrzymany, nawet gdyby wiązało się z tym zabicie samego napastnika. Obrona konieczna jest nie tylko prawem, ale jest wręcz obowiązkiem tego, kto bierze odpowiedzialność za życie innych. W przypadku obrony koniecznej nie powinno się jednak posługiwać nieadekwatnymi lub okrutnymi środkami.
IV Kościół opowiada się przeciwko karze śmierci, chyba że…
Kościół opowiada się przeciwko karze śmierci ponieważ jest „zarówno potworna, jak też niekonieczna" ( Jan Paweł II, St. Louis, 27.01.1999 r.). Każde suwerenne państwo ma również ze swej istoty prawo wymierzać stosowne kary. W Evangelium vitae (1995) Jan Paweł II nie mówi, że wykonywanie kary śmierci pod każdym względem jest nie do przyjęcia i jest nielegalne. Odebranie życia przestępcy jest środkiem nadzwyczajnym, po który państwo powinno sięgać wyłącznie „w przypadkach absolutnej konieczności". Taka konieczność zachodzi wtedy, gdy nie można w inny sposób ochronić społeczeństwa, jak tylko poprzez zabicie winowajcy. Ale takie przypadki, „są bardzo sporadyczne, jeśli w ogóle istnieją".
V Eutanazja: pomagać umrzeć – nie, pomagać w umieraniu – tak…
Kto pomaga człowiekowi umrzeć (tzw. eutanazja bezpośrednia) występuje przeciwko piątemu przykazaniu. Kto pomaga człowiekowi w umieraniu (tzw. eutanazja pośrednia) posłuszny jest nakazowi miłości bliźniego. Oznacza to, że w obliczu pewnej, rychłej śmierci pacjenta, rezygnuje się ze środków nadzwyczajnych, kosztownych i niegwarantujących żadnego skutku z medycznego punktu widzenia. Decyzję w tej sprawie musi podjąć sam pacjent względnie określić to wcześniej. Jeśli ten nie jest w stanie tego zrobić, orzeczoną lub domniemaną wolę umierającego musi wykonać jego pełnomocnik. Z otaczania chorego opieką nie można zrezygnować nigdy. Wynika to zarówno z przykazania miłości bliźniego, jak też nakazu okazywania miłosierdzia. Jest przy tym rzeczą uprawnioną i odpowiadającą godności człowieka, aby podawać medykamenty łagodzące ból, nawet wtedy, gdy istnieje niebezpieczeństwo, że przez to skróci się życie pacjenta. Decyduje tu fakt, że przez te działania nie dąży się do śmierci ani jako celu, ani jako środka.
VI Aborcja i dzieciobójstwo są haniebnymi przestępstwami…
Każde dziecko od chwili poczęcia ma prawo do życia. Od samego początku nienarodzony człowiek jest odrębną osobą, której praw nikomu nie wolno naruszyć, ani państwu, ani żadnemu lekarzowi, ani też matce. Także aborcję niepełnosprawnego dziecka należy uznać za ciężkie przestępstw o, nawet jeśli motywuje się ją pragnieniem oszczędzenia takiemu człowiekowi cierpienia w przyszłości. Przewidywana niepełnosprawność dziecka nie powinna być powodem usunięcia ciąży (...) ponieważ również niepełnosprawne życie jest wartościowe i zaakceptowane przez Boga, oraz dlatego, że na tym świecie nikt nikomu nie może dać gwarancji życia bez cielesnych, duchowych i psychicznych defektów. (BENEDYKT XVI)
VII Embrionalne komórki macierzyste…
Embriony są ludźmi, ponieważ życie ludzkie zaczyna się w chwili połączenia plemnika i komórki jajowej. Traktowanie embrionów jako materiału biologicznego, produkowanie ich i następnie wykorzystywanie komórek macierzystych do celów badawczych jest absolutnie niemoralne i uznać je należy za złamanie zakazu zabijania. In n y pogląd panuje w stosunku do badań nad dorosłymi komórkami macierzystymi, gdyż te nie mogą przeobrazić się w człowieka. Medyczne ingerencje w embrion są uprawnione tylko wtedy, gdy służą leczeniu, zagwarantowane jest życie i nienaruszony rozwój dziecka i ryzyko związane z interwencją nie jest nadzwyczaj wysokie.
Na podstawie Katechizmu kościoła katolickiego dla młodych youcat 378-385
- opracowała Gabriela Seifert-Knopik