Tematyka roku duszpasterskiego 2024/25 związana jest z obchodem Jubileuszu Zwyczajnego Roku 2025.
Taka jest jednoznaczna wola Konferencji Episkopatu Polski. Papieski zamysł Roku Świętego został zawarty w bulli Spes non confundit ogłaszającej Jubileusz oraz we wcześniejszych dokumentach papieskich: listu zapowiadającego Jubileusz, skierowanego do abp. Fisichelli, i orędzia Ojca Świętego Franciszka na 38. Światowy Dzień Młodzieży (26.11.2023 r.) pt. Weselcie się nadzieją.
Zbliża się ćwierćwiecze dwudziestego pierwszego wieku, a więc kolejny Rok Święty, czyli rok łaski. Językiem kolokwialnym możemy powiedzieć: będzie się działo.
Co się będzie działo i w jaki sposób możemy skorzystać z dodatkowych łask, które Pan Bóg chce nam ofiarować w Kościele?
Myśl przewodnia, hasło Jubileuszu: „Pielgrzymi nadziei” przypomina wyznawcom Chrystusa kim są i apeluje, by w dzisiejszych czasach byli i stawali się ludźmi mocnymi nadzieją i budzącymi nadzieję. Musimy być bogaci w nadzieję, która - jak pisze św. Paweł: „zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany” (Rz 5,5). Autor Listu do Rzymian zachęca dalej: „Weselcie się nadzieją. W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie wytrwali (Rz 12,12). Ojciec Święty Franciszek, odwołując się to tego Listu, podkreśla: „Musicie <być bogaci w nadzieję>” (Rz 15,13), aby w sposób wiarygodny i pociągający dawać świadectwo każdemu człowiekowi. Świat potrzebuje świadectwa naszej nadziei. My chrześcijanie jesteśmy solą ziemi i światłem świata (Mt 5, 13-16). Pan Bóg nie zostawi nas samych i dotrzymuje obietnicy. Przez powstanie Jezusa z martwych „zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego i niewiędnącego, które jest zachowane dla nas w niebie” (1P 1,3) .
Czym jest „Rok jubileuszowy”, zwany także „Rokiem Świętym”? W tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej to przede wszystkim rok szczególnej łaski, przypominający o tym, iż każdy człowiek i cały wszechświat pochodzi od Boga, od Niego zależą i do Niego zmierzają. W starożytnym Izraelu rok jubileuszowy zwykle wypadał co 50 lat. Od 1300 roku w chrześcijaństwie (od papieża Bonifacego VIII (+1303) wyznaczono cykl obchodów jubileuszowych co 100 lat. Potem okres ten został skrócony do 50 lat, zaś od Pawła II (+1471) ustalono, iż będzie miał miejsce co 25 lat. I tak jest aż do dziś (oprócz niektórych okresów, kiedy nie można było go obchodzić, np. z powodu działań wojennych). Jest to tzw. Jubileusz Zwyczajny. Mamy również jubileusze nadzwyczajne poza wyznaczonymi okresami (np. 2016 r. – Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia).
Podsumowując:
1. Co 25 lat mamy w Kościele Rok Jubileuszowy, który otwiera nam bramy do szczególnych łask (symbolika otwartych drzwi, o których będzie jeszcze mowa).
2. Temat przewodni: „Pielgrzymi nadziei” - każdy człon ma głęboką wymowę: „pielgrzym” – człowiek w drodze do jakiegoś celu (tu: niebo, spotkanie z Bogiem) „nadzieja”, jako cnota teologalna, która „zawieść nie może”, bo jest czymś pewnym dla kogoś, kto wierzy.
3. Mamy być „solą ziemi i światłem świata” i dlatego potrzebujemy szczególnej mocy z Wysoka. Nadzieja ma pobudzić nas do radości pomimo różnych zawirowań w tym świecie.
Gabriela Seifert-Knopik