Dlaczego Zbawiciel płakał?
Płacz, łzy są najczęściej wyrazem cierpienia, bólu, tego fizycznego ale również psychicznego i du-chowego. Jezus nie był ich pozbawiony. Płacz Jezusa, o którym jest mowa w Ewangeliach, pokazuje nam prawdziwe Człowieczeństwo Zbawiciela. Jezus wskazuje na Boga, który sie wzrusza, boleje nad czymś, współodczuwa, jest przy nas. To bardzo ważna cecha naszego Stwórcy. Ewangelie podają nam kilka sytuacji, w których Jezus doznawał głębokiego wzruszenia oraz płakał z bólu. Płacz Jezusa pokazuje nam prawdę nie tylko o Nim, ale także o kondycji ludzkiej i solidarności Boga z nami.
1. Płacz nad śmiercią Łazarza - nadzieja mimo cierpienia
Najbardziej znany fragment znajduje się w Ewangelii według św. Jana 11,35 – najkrótsze zdanie w Biblii: „Jezus zapłakał.” Działo się to w sytuacji kiedy zmarł Jego przyjaciel Łazarz z Betanii. Gdy Jezus zobaczył smutek sióstr Łazarza – Marii i Marty – oraz ludzi opłakujących zmarłego, sam również zapłakał. Zbawiciel zapłakał przy grobie Łazarza pokazując prawdziwą empatię. Nie był obojętny na ból innych. Powodem płaczu Jezusa było zatem z jednej strony współczucie dla cierpiących ludzi a z drugiej ból z powodu śmierci przyjaciela. Idąc głębiej, interpretatorzy biblijni i teologowie dopatrują się również w płaczu Boskiego Mistrza smutek nad skutkami grzechu i śmierci w świecie. U Boga-Człowieka widzimy zatem zdolność do współodczuwania cierpienia innych ludzi, emocjonalną wrażliwość oraz autentycz-ność uczuć. Jezus płacze także nad śmiercią, jako rzeczywistością, która nie była od początku w zamyśle Pana Boga, ale stała się skutkiem grzechu pierworodnego człowieka. Przez taką śmierć On sam przeszedł. I z innego fragmentu Ewangelii wiemy, że sam bał się śmierci. Nie mieliśmy być śmiertelnikami, to skutek odwrócenia się od Boga, konsekwencja grzechu. W raju nie było cierpienia ani śmierci. W Księdze Mądrości czytamy:
Bo dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka - uczynił go obrazem swej własnej wieczności. A śmierć weszła na świat przez zawiść diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą. (Mdr 2,23-24) Co cieka-we, po płaczu przy grobie Łazarza Jezus wskrzesza go. To pokazuje ważną duchową prawdę, że łzy nie są końcem historii i że Bóg może przemienić cierpienie w życie i nadzieję.
Podsumowując: Najgłębszy sens łez Jezusa: łzy pokazują, że Bóg rozumie ludzkie cierpienie, wskazują na Jego empatię i współczucie, pokazują, że smutek może prowadzić do nadziei.
2. Płacz nad Jerozolimą
Opis znajduje się w Ewangelii według św. Łukasza 19,41. pokazana jest tu scena, w której Jezus, zbliżając się do Jerozolimy i widząc miasto, zapłakał nad nim. Ten poruszający moment, znany jako płacz Jezusa nad Jerozolimą, poprzedza proroctwo o zniszczeniu miasta z powodu odrzucenia przez nie czasu nawiedzenia. Kiedy Jezus zbliżał się do miasta Jerozolimy, zapłakał nad nim, wiedząc, że wielu ludzi odrzuci Jego przesłanie i że miasto spotka wielkie zniszczenie.
Gdy był już blisko, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: «O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami. Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia». (Łk19,41-44)
Podsumowując: Powodem płaczu Zbawiciela było zatem nierozpoznanie czasu Bożego działania przez ludzi Mu współczesnych, odrzucenie przez nich Jego nauki oraz zapowiedź przyszłego zniszczenia miasta. Płacz Jezusa był zatem wyrazem miłości do ludzi, którzy nie rozumieli Jego przesłania. Boski Mistrz zatem przejawia troskę o zbawienie człowieka oraz ból z powodu oddalenia ludzi od Boga.
Gabriela Seifert-Knopik