Imię Pańskie jest święte, nie należy go nadużywać.
Drugie przykazanie nakazuje szanować imię Pańskie. Bóg powierza swoje imię tym, którzy w Niego wierzą; objawia się im w swoim osobowym misterium. Dar imienia jest znakiem zaufania i zażyłości. Człowiek powinien pamiętać o imieniu Bożym w ciszy miłującej adoracji, używać go tylko po to, by je błogosławić, wychwalać i uwielbiać. Szacunek dla imienia Bożego wyraża to, co należy się misterium samego Boga i całej rzeczywistości sakralnej, którą ono przywołuje. Wrażliwość na to, co święte, uwypukla cnotę religijności. Wierzący powinien świadczyć o imieniu Pańskim, odważnie wyznając swoją wiarę. Przepowiadanie i katecheza powinny być przeniknięte adoracją, i szacunkiem dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Nadużywanie imienia Bożego
Drugie przykazanie zabrania nadużywania imienia Bożego, to znaczy wszelkiego nieodpowiedniego używania imienia Boga, Jezusa Chrystusa, Najświętszej Maryi Panny i wszystkich świętych.
Formy nadużywania imienia Bożego:
1. Niewierność przyrzeczeniom
Przyrzeczenia dawane innym w imię Boże angażują cześć, wierność, prawdomówność i autorytet Boga. Powinny one być dotrzymywane w duchu sprawiedliwości. Niewierność przyrzeczeniom jest nadużyciem imienia Bożego i w pewnym sensie czynieniem Boga kłamcą.
2. Bluźnierstwo
Polega ono na wypowiadaniu przeciw Bogu - wewnętrznie lub zewnętrznie - słów nienawiści, wyrzutów, wyzwań, na mówieniu źle o Bogu, na braku szacunku względem Niego w słowach, na nadużywaniu imienia Bożego. Św. Jakub piętnuje tych, którzy "bluźnią zaszczytnemu Imieniu (Jezusa), które wypo-wiedziano nad (nimi)" (Jk 2, 7). Zakaz bluźnierstwa rozciąga się także na słowa przeciw Kościołowi Chrystusa, świętym lub rzeczom świętym. Bluźniercze jest również nadużywanie imienia Bożego w celu zatajenia zbrodniczych praktyk, zniewalania narodów, torturowania lub wydawania na śmierć. Naduży-wanie imienia Bożego w celu popełnienia zbrodni powoduje odrzucanie religii.
Bluźnierstwo sprzeciwia się szacunkowi należnemu Bogu i Jego świętemu imieniu. Ze swej natury jest grzechem ciężkim.
3. Przekleństwo
Przekleństwa posługujące się imieniem Boga bez intencji bluźnierstwa są brakiem szacunku wobec Pana. Drugie przykazanie zabrania także magicznego używania imienia Bożego.
WARTO ZAPAMIĘTAĆ:
- Imię Pańskie jest święte i należy wypowiadać je ze czcią.
- Nieodpowiednie używanie imienia Bożego, nadużywanie go przejawia się w niewierności przyrzecze-niom (podważamy wówczas autorytet Boga, czynimy Go kłamcą), bluźnierstwie (mówieniu źle o Bogu) i przekleństwie oraz magicznym używaniu imienia Bożego (braku szacunku wobec Niego).
Na podstawie KKK 2142-2149 opracowała: Gabriela Seifert-Knopik