Wstyd, skromność, umiarkowanie, dyskrecja
1. Czystość domaga się wstydliwości, a wstydliwość umiarkowania i skromności
Czystość domaga się wstydliwości. Jest ona integralną częścią umiarkowania. Wstydliwość chroni in-tymność osoby. Polega ona na odmowie odsłaniania tego, co powinno pozostać zakryte. Wstydliwość jest związana z czystością, świadczy o jej delikatności. Kieruje ona spojrzeniami i gestami, które odpowiadają godności osób i godności ich zjednoczenia.
Wstydliwość strzeże tajemnicy osób i ich miłości. Zachęca do cierpliwości i umiarkowania w związku miłości; domaga się, by zostały spełnione warunki daru i pełnego wzajemnego oddania się mężczyzny i kobiety. Wstydliwość jest skromnością. Wpływa na wybór ubioru. Zachowuje milczenie lub dystans tam, gdzie pojawia się niebezpieczeństwo niezdrowej ciekawości. Staje się dyskrecją.
2. Wstydliwość uczuć i ciała
Istnieje wstydliwość zarówno uczuć, jak i ciała. Sprzeciwia się ona, na przykład, służącemu niezdrowej ciekawości, przedstawianiu ciała ludzkiego w pewnych reklamach lub dążeniom niektórych środków prze-kazu posuwających się za daleko w przedstawianiu intymności człowieka. Wstydliwość inspiruje styl ży-cia, który pozwala na przeciwstawienie się wymaganiom mody i presji panujących ideologii. Formy, jakie przybiera wstydliwość, są różne w różnych kulturach. Wszędzie jednak jawi się ona jako dostrzeżenie du-chowej godności właściwej człowiekowi. Rodzi się ona wraz z dojrzewaniem sumienia osoby. Uczyć dzie-ci i młodzież wstydliwości oznacza budzić w nich poszanowanie osoby ludzkiej.
3. Oczyszczenie klimatu społecznego – permisywizm obyczajów
Czystość chrześcijańska domaga się oczyszczenia klimatu społecznego. Wymaga ona od środków spo-łecznego przekazu informacji troszczącej się o szacunek i umiarkowanie. Czystość serca wyzwala z roz-powszechnionego erotyzmu i oddala od widowisk, które sprzyjają niezdrowej ciekawości i iluzji.
To, co jest nazywane permisywizmem obyczajów, opiera się na błędnej koncepcji wolności ludzkiej; by mogła ona wzrastać, powinna najpierw pozwolić kształtować się przez prawo moralne. Należy wyma-gać od osób odpowiedzialnych za wychowanie, by nauczanie młodzieży obejmowało poszanowanie praw-dy, przymioty serca oraz moralną i duchową godność człowieka.
"Dobra nowina Chrystusowa odnawia ustawicznie życie i kulturę upadłego człowieka oraz zwalcza
i usuwa błędy i zło, płynące z ciągle gorącego człowiekowi zwodzenia przez grzech. Nieustannie oczysz-cza i podnosi obyczaje ludów, skarby i przymioty ducha każdego ludu czy wieku, niejako użyźnia od we-wnątrz bogactwami z wysoka, umacnia, uzupełnia i
naprawia w Chrystusie" .
4. Dlaczego wstyd jest dobry?
Wstyd strzeże intymności człowieka: jego tajemnicy, jego wnętrza, jego godności, przede wszyst-kim jego zdolności do miłości i erotycznego oddania się drugiemu. Odnosi się do tego, co wolno zobaczyć jedynie miłości.
Wielu młodych chrześcijan żyje w środowisku, w którym zupełnie swobodnie wszystko wystawia się na widok publiczny i systematycznie redukuje się uczucie wstydu. Ale bezwstyd jest nieludzki. Zwie-rzęta nie znają poczucia wstydu. W przypadku człowieka jest on z kolei cechą charakterystyczną. Nie skrywa czegoś gorszego, lecz chroni coś wartościowego - godność osoby w jej zdolności do kochania. Uczucie wstydu występuje we wszystkich kulturach, nawet jeśli w różny sposób. Nie ma nic wspólnego z pruderią czy purytańskim wychowaniem. Człowiek wstydzi się z powodu swoich grzechów i innych spraw, których upublicznienie upokorzyłoby go. Kto rani słowem, spojrzeniem, gestem lub czynem naturalne uczucie wstydu drugiej osoby, okrada ją z jej godności.
Na podstawie Youcat 463-464 oraz KKK 2521 -2527 opracowała Gabriela Seifert-Knopik