1. Pamiątka Roku Świętego. Wydział Duszpasterski Kurii Diecezji Opolskiej przygotował pamiątkę obchodów Roku Świętego 2025 w naszej diecezji. Jest nią książka pt. „Blask nadziei”. Znajdziemy w niej opisy sylwetek świętych i błogosławionych, którzy patro-nowali kościołom jubileuszowym w naszej diecezji. Zawiera ona dodatkowo życiorysy sześciu innych świętych i błogosławionych, którzy przez fakt narodzin, życia, pobytu i posługi są związani z opolską ziemią (m.in. św. Maksymilian Maria Kolbe, bł. Emil Szramek, bł. Józef Czempiel). Książkę można nabyć w Księgarni Świętego Krzyża w Opo-lu i w Księgarni Wydawnictwa i Drukarni Świętego Krzyża w Opolu w cenie 25 zł.

2. Konkurs Paszportowy. W czasie Roku Świętego 2025 tak wielu z nas wyruszyło na piel-grzymi szlak do kościołów jubileuszowych w naszej diecezji. Na pamiątkę nawiedzenia tych świętych miejsc mogliśmy otrzymać pieczątki w „Paszporcie Pielgrzyma”. Osoby, które posiadają w paszporcie wszystkie pieczątki, zapraszamy do udziału w „Konkursie Paszportowym”. Nawiedzenie świątyń jubileuszowym i zebranie pamiątkowych pieczątek stanowiło pierwszy etap konkursu. W dniach od 7 do 21 stycznia 2026 r. będzie trwał drugi etap „Konkursu Paszportowego”. W tym czasie na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. należy przesłać dane kontaktowe (imię i nazwisko, numer telefonu), a także odpowiedzieć pytania: która osoba święta lub błogosławiona zwią-zana z kościołami jubileuszowymi w diecezji opolskiej najbardziej mnie zachwyciła? Dlaczego?

Wśród uczestników konkursu komisja konkursowa wyłoni pięciu zwycięzców, którzy otrzymają cenne nagrody: udział w samolotowej pielgrzymce do Rzymu (organizatorem jest Biuro Podróży Wakacje.fm); weekendowy pobyt z zabiegami w Zespole Rehabilitacyjno-Wypoczynkowym „Sebastianeum Silesiacum” w Kamieniu Ślą-skim; kolacja w Restauracji Ośrodka Wypoczynkowego „Rybak” w Głębinowie; wizyta w diecezjalnym Radiu Doxa i zestaw gadżetów; pakiet pamiątkowych książek. Wyniki konkursu zostaną opublikowane do końca stycznia. Bardziej szczegółowe informacje i regu-lamin konkursu znajdziemy na stronie internetowej naszej diecezji.

3. Ekumeniczna Modlitwa Młodych w duchu Taizé. Diecezjalne Duszpasterstwo Młodzieży „Ławka” serdecznie zaprasza do udziału w Ekumenicznej Modlitwie Młodych, która odbędzie się w niedzielę 18 stycznia 2026 r. w kościele pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Opolu. Zaproszenie jest do wszystkich osób młodych, a także sympatyków modlitwy w duchu Taizé. Do udziału w tym spotkaniu zapraszamy także duszpasterzy młodzieży. Rozpoczęcie o godz. 20.00. na stronie internetowej www.lawka.org.

4. Ekumeniczna Modlitwa Dzieci. Duszpasterze Parafii św. Józefa w Opolu-Szczepanowicach bardzo serdecznie zapraszają na Ekumeniczną Modlitwę Dzieci, która odbędzie się w poniedziałek 19 stycznia 2026 r. w kościele pw. św. Józefa w Opolu-Szczepanowicach o g.18.00.

Święto Chrztu Pańskiego upamiętniające Chrzest Chrystusa w Jordanie wypada zawsze w pierwszą niedzielę po święcie Trzech Króli i kończy okres świąteczny Bożego Narodzenia.
To właśnie w Jordanie Jezus, (ok.) trzydziestoletni mężczyzna objawił się Izraelitom jako prawdziwy Mesjasz, na swoim chrzcie.
Tu właśnie zaczyna się jego działalność publiczna. Nauczanie, głoszenie Słowa Bożego i przemawianie w imieniu Boga.

Chrzest to zaproszenie do włączenia się do rodziny kościoła. To odrzucenie zła i grzechu pierworodnego. To wskazanie celu i drogi naszego życia.
Dzisiaj szczególnie wspominamy tak ważny dla nas dzień. Kiedyś nieświadomie, jako małe dziecko przyniesione przez rodziców do Kościoła, dziś na nowo możemy skupić się na początku naszej więzi z Bogiem.

Bóg Ojciec mówi :”Ty jesteś moim dzieckiem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie”
Każdy z nas jest ważny, jest umiłowany, jest dzieckiem Bożym. Warto pomyśleć o swoim chrzcie. Ile wniósł w moje życie? Co mi dał?
Bo dał wiele. Sakrament Chrztu zgładził nasz grzech pierworodny z którym przyszliśmy na świat. Przez Chrzest zostaliśmy włączeni do grona dzieci Bożych, staliśmy się dziedzicami Królestwa Bożego. Chrzest otwiera nam drogę. To początek pięknej historii życia, w której przyjmujemy Pana do Swojego serca i oddajemy mu siebie.
To tu i my zaczynamy naszą działalność względem Niego.

„Chrystus daje się oświecić (ochrzcić). [...] I my zstąpimy z Nim razem, byśmy z Nim również mogli wznieść się w górę. Jan chrzci, a oto Jezus przychodzi, aby uświęcić samego Chrzciciela i bardziej jednak jeszcze, aby starego Adama pogrzebać w falach wody, aby uświęcić wody Jordanu. On sam był duchem i ciałem. Dlatego wszyscy, którzy w przyszłości mieli być ochrzczeni, z ducha i wody, mieli otrzymać świętość”.

św. Grzegorz z Nazjanzu (†390)

 Wykorzystano materiały ze strony www.wnmp-zukowo.diecezja.gda.pl

W okresie Świąt Bożego Narodzenia gościliśmy w naszej parafii relikwie niezwykłego, a zarazem bardzo „zwykłego” człowieka, który przeżył swoje krótkie życie wyjątkowo i może być dla nas wskazówką jak żyć pełnią wiary we współczesnym świecie.

Niedawno obchodzona uroczystość Objawienia Pańskiego przywołuje nam Gwiazdę Betlejemską – symbol przewodni prowadzący nas do Jezusa. W życiu każdego z nas na pewno pojawiły się takie „światła”, które zaprowadziły nas tam, gdzie jesteśmy i do Tego, któremu wierzymy – do Jezusa: rodzice, katecheci, duszpasterze, spowiednicy. Wciąż jednak potrzebujemy wzorców na te czasy i miejsca, w których przypadło nam żyć. Dzięki Bogi, ze są tacy ludzi, bohaterowie, czy święci, bardziej lub mniej znani.

Św. Carlo Acutis, kanonizowany 7 września 2025 r. wydaje się być taką „gwiazdą” na dzisiejsze czasy.
Święty Carlo Acutis jest często przedstawiany jako patron i inspiracja dla młodego pokolenia – nastolatek, który kochał komputer, internet i nowe technologie, a jednocześnie żył głęboką wiarą. Jednak jego postać nie jest ważna wyłącznie dla młodych. Carlo pokazuje, że świętość nie ma wieku, a droga do Boga jest otwarta dla każdego, kto szuka sensu, prawdy i miłości w codziennym życiu.
Carlo Acutis urodził się w 1991 roku w Londynie, a dorastał we Włoszech. Od najmłodszych lat wyróżniał się niezwykłą wrażliwością duchową oraz głęboką miłością do Eucharystii, którą nazywał „autostradą do nieba”. Mimo bardzo młodego wieku codziennie uczestniczył we Mszy Świętej, modlił się na różańcu i z zaangażowaniem pomagał osobom potrzebującym. Swoje zainteresowania informatyczne wykorzystywał do szerzenia wiary, tworząc stronę internetową poświęconą cudom eucharystycznym. Zmarł w 2006 roku na białaczkę, mając zaledwie 15 lat, a swoje cierpienie ofiarował w intencji Kościoła i papieża.
Jego życie jest dowodem na to, że wiara nie musi być oderwana od współczesności. Carlo potrafił łączyć nowoczesne pasje z modlitwą i odpowiedzialnością za drugiego człowieka. To ważne przesłanie także dla dorosłych, którzy często czują się zagubieni
w świecie pośpiechu i technologii. Carlo przypomina, że nowoczesność nie wyklucza duchowości, a nowe narzędzia mogą stać się przestrzenią czynienia dobra. Szczególnie poruszająca jest jego prostota i autentyczność. Carlo nie czynił rzeczy nadzwyczajnych
w oczach świata – chodził do szkoły, był dobrym kolegą, pomagał ubogim i pozostawał wierny codziennej modlitwie. To właśnie ta zwyczajność sprawia, że staje się wzorem dla wszystkich. Uczy, że świętość rodzi się w małych gestach, w uczciwości, miłości i wierności wartościom.
Święty Carlo Acutis może więc być gwiazdą przewodnią nie tylko dla młodych, ale dla każdego człowieka, który pragnie żyć pełniej i bardziej świadomie. W świecie pełnym chaosu i niepewności pozostaje jasnym światłem, wskazującym drogę wiary, nadziei i miłości.

Gabriela Seifert-Knopik
(Korzystałam z pomocy AI)

Dziś, 6 stycznia, Kościół obchodzi uroczystość Objawienia Pańskiego, w tradycji znaną jako Trzech Króli.

Na Wschodzie była ona znana już w III w. Sto lat później pojawiła się także na Zachodzie, gdzie przeobraziła się w święto Trzech Króli. W liturgii uroczystość ta wiąże się nierozerwalnie z Bożym Narodzeniem. Ewangelia św. Mateusza mówi o Magach lub - według innych tłumaczeń - Mędrcach ze Wschodu, którzy idąc za gwiazdą przybyli do Jerozolimy i Betlejem szukając nowo narodzonego króla żydowskiego: "Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę".

Objawienie, nazywane z grecka Epifanią, oznacza zjawienie się, ukazanie się bóstwa w ludzkiej postaci. W liturgii zachodniej akcent uroczystości Objawienia pada na Trzech Królów. Pokłon magów-mędrców, których do Jezusa przywiodła gwiazda, wskazuje, że cały wszechświat (gwiazda, a więc kosmos) został poruszony narodzeniem Chrystusa. Przybywają do Niego mędrcy, aby oddać cześć Bogu. Wydarzenie wskazuje na możliwość poznania Boga dzięki rzetelnemu poszukiwaniu prawdy o świecie i człowieku.

Mędrcy, którzy przybyli do Jezusa złożyli dary.

Wedle tradycji były nimi: złoto - symbol godności królewskiej, kadzidło - godności kapłańskiej, mirra - symbol wypełnienia proroctw mesjańskich oraz zapowiedź śmierci Zbawiciela. Jednocześnie był to wyraz wiary w Chrystusa prawdziwego człowieka (mirra), prawdziwego Boga (kadzidło) oraz króla (złoto).

Z uroczystością Objawienia Pańskiego wiąże się zwyczaj święcenia kredy, kadzidła i wody. Poświęconą kredą wypisuje się na drzwiach mieszkania K+M+B oraz aktualny rok.

Litery te, interpretuje się jako inicjały trzech króli. W średniowieczu odczytywano to inaczej. Napis "C+M+B" (imię Kacper po łacinie pisane jest przez C) wyrażał błogosławieństwo: Niech Chrystus błogosławi mieszkanie! (Christus mansionem benedicat).

Dom kropi się wodą święconą, a spalane kadzidło podkreśla, że jest on miejscem modlitwy.

Nie ma zbyt wiele źródłowych dokumentów na temat personaliów Trzech Króli, natomiast więcej jest legend i spekulacji. Pobożność ludowa ze względu na ilość darów ustaliła, że było ich trzech. Dopiero jednak w tradycji VI w. zaczęto mówić o nich jako o królach, a zanim nazwano ich Kacprem, Melchiorem i Baltazarem, upłynęło kolejnych 300 lat.

W sztuce Kacper przedstawiany jest najczęściej jako ofiarujący mirrę Afrykańczyk, Melchior - jako dający złoto Europejczyk i Baltazar - jako król azjatycki przynoszący do żłóbka kadzidło.

 Przy opracowaniu wykorzystano materiały ze strony https://niezbednik.niedziela.pl