Od niedzieli posługę rezydenta w naszej parafii rozpoczyna pochodzący z Kluczborka

ks. Krzysztof Gbur.

Życzymy Księdzu, aby nasza parafia stała się dla Księdza prawdziwym domem, a tworzący go ludzie zawsze okazywali wsparcie, zrozumienie i serdeczność.
Życzymy niesłabnącego zdrowia, energii oraz entuzjazmu w łączeniu obowiązków rezydenta z innymi zadaniami, które Ksiądz podejmuje i mniejmy nadzieję będzie dalej kontynuował😉.
Liczymy, że czas spędzony z nami będzie okresem dobrych spotkań i budowania trwałych więzi z Bogiem i drugim człowiekiem.

Szczęść Boże na nowej drodze duszpasterskiej w naszej parafii !

„Przyszedłem wypełnić Prawo Proroków”

Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę. bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: Raka, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: "Bezbożniku", podlega karze piekła ognistego. Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przez ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim! Potem przyjdź i dar swój ofiaruj! Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz».

Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż! A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa. Jeśli więc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało być wrzucone do piekła. I jeśli prawa twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało iść do piekła. Powiedziano też: Jeśli kto chce oddalić swoją żonę, niech jej da list rozwodowy. A ja wam powiadam: Każdy, kto oddala swoją żonę - poza wypadkiem nierządu - naraża ją na cudzołóstwo; a kto by oddaloną wziął za żonę, dopuszcza się cudzołóstwa».

Słyszeliście również, że powiedziano przodkom: Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi. A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi».

Krótkie rozważanie

Dziś Jezus mówi surowym tonem. Zwraca się do nas, by bronić nas przed zakłamaniem niektórych faryzeuszy i uczonych. Twierdzą oni, że Nauczyciel oddala nas od Prawa, które Bóg dał Mojżeszowi. Nieprawda! Dziesięć przykazań jest zawsze aktualnych: szanuj rodziców, nie zabijaj, nie kradnij...

- Jako ludzie komplikujemy wszystko. Postępując jak niektórzy faryzeusze, zamieniamy w dogmaty prawo ludzkie – nie zawsze sprawiedliwe – i nie szanujemy prawa Bożego. I to jest szkodliwe.

 Przy opracowaniu wykorzystano materiały ze strony: https://family.evangeli.net oraz https://zielonyzeszyt1977.pl

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.

Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie».

Krótkie rozważanie

Mateusz czer­pał z wczesnej tradycji logiów (Mk 9,50; 4,21; Łk8,l6; 11,33; 14,34-35); posłużył się metaforą soli i światła, odnosząc je do słuchaczy kazania. Mateusz podkreśla osobisty wymiar przesłania, powtarzając „wy" i „wasze". W rezultacie powia­da uczniom: Chociaż jesteście prześladowani, macie do spełnienia misję wobec świata.

Uczeni podkreślają różne zastosowania soli w starożytności (np. jako środka konserwującego lub substancji regularnie dodawanej do nawozu). W tym fragmencie chodzi jednak o jej walory sma­kowe: „jeśli sól utraci swój smak" (greckie słowo, które zostało tutaj użyte oznacza również „stać się głupcem" — być może jest to gra słów). Chociaż sól uzyskiwana z Morza Martwego, z sub­stancji zawierających inne domieszki, rozpuszczała się, pozostawiając jedynie nieczystości, myśl, o któ­rą tutaj chodzi najlepiej ujął rabin żyjący pod koniec I w. po Chr. Gdy zapytano go, w jaki sposób sól, któ­ra utraciła smak, może go z powrotem odzyskać, od­powiedział, że można to uczynić za pomocą błony płodowej muła. Ponieważ wiadomo, że muł został wykastrowany i nie może mieć potomstwa, dał przez to do zrozumienia, iż ludzie, którzy zadają głupie py­tanie, otrzymują głupie odpowiedzi. Prawdziwa sól nie może utracić swojego smaku. Gdyby jednak tak się stało, w jaki sposób można by było przywrócić jej smak? Soląc ją? Sól nie posiadająca słonego sma­ku jest pozbawiona wartości.

”jeśli sól utraci swój smak”: Czyli stanie się bezużytecz­na. Ściśle biorąc sól nie może utracić swojego sma­ku i pozostać nadal solą, jednak według judaizmu sól mogła zostać zanieczyszczona i nadawać się jedynie do wyrzucenia. Sól spełnia jednocześnie rolę przyprawy i środka konserwującego. Podob­nie jest z dobrym nauczycielem. W opisie losu soli wykorzystano obrazowość sądu Bożego.

W tradycji żydowskiej Izrael (Iz 42,6; 49,6) i Jerozolima (także Boże Prawo) były uważane za światłość świata. „Miastem", o które tutaj chodzi, może być Jerozolima; może nim też być każde mia­sto położone na wzniesieniu, którego światła spra­wiają, iż jest widoczne na tle okolicznych wiosek.

Światło stanowiło symbol Boga i Izraela (Rz 2,19). W NT odnoszono je do Jezusa (Mt 4,16; Łk 1,79; 2,32; Flp 2,15; Ef 5,8). miasto położone na górze: Zob. Iz 2,2-5. Gdyby chodziło o konkret­ne miasto galilejskie położone na górze, dobrym przykładem byłoby Hippos lub Jerozolima. Czer­piąc swoją pewność z wiary uczniowie nie po­winni się wahać przed podjęciem światowej mi­sji.

Małe lampy oliwne pochodzące z tego okre­su dawały słabe światło; powodowało to, że przecięt­ny dom, posiadający małą liczbę okien, był źle oświe­tlony. Lampy najlepiej było postawić na świeczniku. Umieszczenie nad nimi dużego przedmiotu przypusz­czalnie całkowicie stłumiłoby ich światło.

Obraz nawiązuje do jednoizbowego domu palestyńskiego, powszechnie używanej glinianej lampki oliwnej i korca. Uczniowie nie żyją wyłącznie dla siebie, lecz także dla innych; por. 25,26; 2 Kor 4,7.

Mate­usz wyciąga wnioski z przesłanek płynących z tra­dycji. Werset wskazuje na delikatną równowagę między wykonywaniem dobrych uczynków a niechlubieniem się z tego powodu i/lub niepoczytywaniem tego za zasługę. Postępowanie ucznia, opisane w pozostałej części kazania, nie powin­no prowadzić do arogancji, lecz do nawrócenia wielu do „ojca waszego, który jest w niebie". W charakterystyczny dla siebie sposób Jezus zwraca się do Boga „Ojcze"; Mateusz do słowa „Oj­ciec" dodaje określenia „mojego/waszego... w nie­bie". 

Opracowano na podstawie strony https://liturgia.wiara.pl, w tym pochodzących tam materiałw :Katolicki Komentarz Biblijny prac. zbiorowa, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 2001 oraz Historyczno Kulturowy Komentarz do Nowego Testamentu Craig S. Keener, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 2000

„Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce”.
Księga Psalmów 119, 105.

Słowo Boże przychodzi jako światło. Człowiek medytujący nad Słowem Bożym otrzymuje nowe oczy, które nawet w najciemniejszych momentach życia potrafią odczytywać wszystko w Bożym świetle. Wiemy, jak trudno jest bez światła poruszać się w ciemnościach, jak szybko możemy się potknąć i zabłądzić. Słowo Boże jest „lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce”(Ps 119, 105).

Biblia jest zatem jak kompas, który pokazuje nam zawsze jeden kierunek do Boga, zawsze przekazuje prawdę o Bogu i Jego planie zbawienia. Czytanie Biblii można porównać do patrzenia w lustro. Lektura ta nie tylko ujawnia, co musimy zmienić w życiu, ale także pomaga nam tych zmian dokonać. Medytacja Słowa Bożego pozwala też odkrywać prawdę o sobie, bo „żywe jest słowo Boże, i skuteczne (…), zdolne osądzić pragnienia i myśli serca” (por. Hbr 4, 12).

Dzięki Biblii możemy zrozumieć własne życie. Historie biblijnych postaci pomagają przemyśleć przy-czyny własnych upadków, radości i smutków. Bohaterowie biblijni utwierdzają nas w przekonaniu, że zmiana życia i pójście za Chrystusem jest zawsze możliwe. Biblia to także historia mojego życia. Czytanie Słowa Bożego pozwala rozwiązy-wać problemy, które przynosi codzienne życie, jest niezbędne do ciągłego roz-woju i kroczenia z Bogiem i ku Bogu. Słowo Boże pozostaje zawsze prawdziwe, skuteczne i aktualne. Jest nam potrzebne jak woda do życia. Nie traci na aktualności, dzieje się tu i teraz. Każde słowo w Piśmie Świętym jest wypełnione Bożą miłością i zapewnia nas o Bożej bliskości i opiece. Święty Grzegorz często pod-kreślał, że Biblia to list Boga do ludzi, w którym Stwórca zapewnia nas o swojej bezwarunkowej miłości. W świecie, który dziś zalewa nas oceanem nieprawdzi-wych informacji, Słowo Boże dla ucznia Jezusa staje się prawdziwą kotwicą.

ZADANIE

• Przeczytaj w tym tygodniu wybrany fragment Pisma Świętego, zastanów się, w jaki sposób odnosi się on do Twojego życia. Jakie słowa kieruje do Ciebie dzisiaj Pan Bóg?